Навбаҳори ман ки ҳар хори маро гул кард ва рафт

زلف ساقی از کف و دامان یار از دست رفت

Нолаамро дар фироқи хеш булбул кард ва рафт

چاره‌سازان چارة کاری که کار از دست رفت

Боди гулзори ҷамолаши эмин аз хошоки нақс

نه گلی در گلستان باقی نه برگی در چمن

Онкӣ ҳар хошоки моро даста гул кард ва рафт

بلبلان شوری که دامان بهار از دست رفت

Фикрҳо дорад барои ман баҳри ҳасании баҳор

بی‌ تو ما بودیم و چشمی در ره امید و بس

То напиндорӣ ки дар корам тағофул кард ва рафт

آنهم از تاراج درد انتظار از دست رفت

Гар парешонаст ҳарфам дар ғам ӯ , давр нест

عمر بگذشت و نشد آهوی مطلب رام، حیف

Ҳар нафасро бар лаби ман шох сунбул кард ва рафт

از دویدن بازماندیم و شکار از دست رفت

Осмонгар бо самандаши брнёид давр нест

دیر افتادی به فکر خویش فیّاض از غرور

Офтоб аз табли боз ӯ таназзул кард ва рафт

این زمان فرصت گذشت و روزگار از دست رفت

Ҳар сари хории дарин водии баҳор хуррамӣ аст

زلف بنمودی و قدر طرّة شمشاد رفت

Абри эҳсонаши аҷаби арз таҷаммул кард ва рафт

جلوه کردی اعتبار سرو هم بر باد رفت

Ҳалқаи фитроки камтар аз шиканҷ турра нест

باز چشم مستت آمد بر سر تمهید ناز

наме тавон онҷои хаёли чин кокул кард ва рафт

تیر مژگان تو دیگر بر سر بیداد رفت

Лиззати дигар буд дар изтироб диданаш

قسم ما زین نُه چمن بار تعلّق بود و بس

Ҷилвааш оромро маҳв тазалзул кард ва рафт

سرو را نازم که آزاد آمد و آزاد رفت

Ман куҷоу сабру тоқати ин қадарҳо дар фироқ

برگ ناکامی جزای رنج راه عاشق است

Барги коҳамро ғамаши кӯҳ таҳаммул кард ва рафт

مزد دست خویشتن بود آنچه بر فرهاد رفت

Мустатиъи каъбаи ихлоси гаштан мушкил аст

گردباد هم آخر چرخ را از پا فکند

Дили дарин раҳи такя бар зод таваккул кард ва рафт

عاقبت خاکستر افلاک هم بر باد رفت

Ҳиммати озодагони сайди каманд ва дом нест

نه غم بیگانگان دارم نه فکر دوستان

Мушкиласт ин роҳ , май бояд таҳаммул кард ва рафт

تا به یادم آمدی، عالم مرا از یاد رفت

Суҳбати наввоби хони файёзи сайёдӣ хуш аст

داشتی عزم نجف فیّاض چون ماندی که دوش

Дар чунин домии тавон тарк таъаққул кард ва рафт

سیل اشک من به طوف دجلة بغداد رفت