Вуҷӯдат то зи чашми кимиёӣ имтиёз уфтад

ز ضعفم بی‌تو بر تن از گرانی مو نمی‌جنبد

Чу сими қалби як дами коши роҳат бар гудоз уфтад

نگه تا حشر ازین پهلو به آن پهلو نمی‌جنبد

Ту каз ҳавли сирот аз по фитодӣ ваа наме донам

نمی‌جنبد به خون کس فلک را تیغ بی‌رحمی

Чаҳ хоҳӣ кард агар раҳ бар дами шамшер ноз уфтад ?

ترا تا در اشارت گوشة ابرو نمی‌جنبد

Чаҳ икрнгӣаст ин ёрб кигар Маҳмӯдро бар дил

که می‌آرد به مشتاقان دگر پیغام زلف او؟

Шикаст аз ғам расад чин бар сари зулф Аёз уфтад

صبا را پا ز دهشت از سر آن کونمی‌جنبد

Хушо бахти ҳумоюни фоли мурғӣ каз шгўни бахтӣ

نگاهش بی‌تغافل سر ز بالین برنمی‌دارد

Кунад то сари бурун аз байза дар чангол боз уфтад

بلا از گوشة آن نرگس جادو نمی‌جنبد

Дилии кӯ аз азал бо хоксорӣ улфатӣ дорад

چنان فرمانروا شد غمزه‌اش در کشور دل‌ها

Гараш чун офтоб аз хок баргиранд боз уфтад

که نبض خسته بی‌اذن نگاه او نمی‌جنبد

Чунин каз аҳли дили зулф дарозат мерибоед дил

ز کم‌ظرفی سر پیمانه از یک جرعه می‌گردد

Аз он тарсам ки шҳроаҳи ҳақиқат бар муҷоз уфтад

خم از دریادلی از جای خود یک مو نمی‌جنبد

Маро то умри боқӣ , шикваи зулф батон боқии сет

دل فیّاض را جا در پریشانی خوش افتادست

Мабодои онкии касро дарди дили давр ва дароз уфтад

از آن از سایة آن حلقة گیسو نمی‌جنبد