Шикоригар ба дом уфтад чаҳ шуд , зинҳо ҳазор уфтад

کارم از گفتن لطفت به غرامت افتاد

Хушо иқболи сайёдӣ ки дар дом шикор уфтад

صوفی از قرب به اظهار کرامت افتاد

Гузаштам бар хазони боди баҳорами хӯн ба ҷӯш оварад

گشت معلوم که با من چه قیامت کردست

Чаҳ хоҳад шуд агар рӯзии гузорам бар баҳор уфтад !

هر که را چشم بر آن جلوة قامت افتاد

Муҳӣти ишқи хубони заврақ ошомаст гирдобаш

از پی شیشة من دامن پر سنگ آمد

Дарин дарё аҷаб дорам ки мавҷӣ барканор уфтад

هر که را راه به وادیّ ملامت افتاد

Чунон гарми раҳи шавқам ки гоҳи нотавонӣ ҳо

همه را در ره او پای فرو رفت به گنج

Нигаҳи орад ба парвозам агар поем з кор уфтад

سعی ما بود که کارش به ندامت افتاد

Ба маъшӯқии нзибд ҳар ки дорад номи маъшӯқӣ

تو خود از ننگ نیایی بر ما، ما از بیم

зи сад хубон яке бошад ки шоҳ ва шаҳриёр уфтад

وه که دیدار به فردای قیامت افتاد

Надидам дар ҷаҳони ёрӣ ки аз дили ғами баради берун

رخت بردند ز غربت به وطن همسفران

Ғамам афзӯн кунад ҳар кас ки бо ман ғмгсор уфтад

سفر ماست که در بند اقامت افتاد

На ҳар дили қобили дардаст ва ҳар ҷони боби навмидӣ

من و فیّاض به هم غرقه درین بحر شدیم

Ба сад хӯни лолае аз як чамани гул доғдор уфтад

که ازین ورطه ندانم به سلامت افتاد؟