Дар остин мижаам тарҳ гулистон дорад

به رنگ عشقبازان برگ برگش رنگ زر دارد

Ба шохи нолаи ман булбул ошён дорад

نرنجد نوبهار از ما، خزان جای دگر دارد

Ба нияти саги он кӯи танам ба худ болид

عجب دامی به بال از ذوق پرواز قفس دارم

Чаҳ ҳимматаст ки ин мушт устихон дорад !

وگرنه می‌تواند دل ز گلشن کام بردارد

Нигоҳи ёр бар андохти хонаҳо ва кунун

پیام شوق ادا کردن نباشد کار هر خامی

Сари муомила бо хона камон дорад

به شمع خود دل از پروانه مرغ نامه بردارد

Кунун ки сояи зулфаши паноҳ аҳл диласт

نداری گوش ذوق نغمة این گفتگو ورنه

зи каси шикоят агар дорад осмон дорад

ز کوی یار هر بادی که می‌آید خبر دارد

Гузаштам аз сари худ , тири ғайр кам зарфаст

به بی‌پا و سران می‌ماند این گردون نمی‌دانم

Макун макун ки муҳаббат тарозён дорад

درین بیهوده گردیدن به فکر ما چه سر دارد!

Замонаро сари тадбир осмонӣ нест

چراغ مه ندارد منّتی بر کلبه‌ام هرگز

Кунун ки зулф батон пой дар миён дорад

که با یاد تو شام حسرتم فیض سحر دارد

зи як хаданги тағофул ки рад шуд аз дили ман

کمان ناله از زه وامکن از ضعف دل فیّاض

Маро ҳануз нигоҳи ту бадгумон дорад

چو تیر آه عاشق نارسا باشد اثر دارد