Расми сирояти нафас нотавон намонад

بیا که بی تو نه ساغر نه شیشه می‌ماند

Таъсир дар қаламрави оҳ ва фиғон намонад

تو چون نباشی مجلس به بیشه می‌ماند

Умрӣаст номи аҳли вафои кас наме барад

تو رفتی از دل و در سینه آرزوت به جاست

Дардо ки оташии ҳам азин корвон намонад

که چون نهال شود کنده، ریشه می‌ماند

Арзи нафас чаҳ май барӣ эй андалеби зор

ستم زیاده ز حد می‌کنی و پنداری

Гӯшӣ ки нолае шунӯд дар ҷаҳон намонад

که ملک دل به تو بیداد پیشه می‌ماند!

Дӯдии баровар аз хасу хошокам эй аҷал

از آن به سیر گلستان نمی‌رود زاهد

Кин мурғро алоқа дар ин ошён намонад

که شکل غنچه سراپا به شیشه می‌ماند

эй ташнаи оби иззати худ бар замини марез

دگر به یاد که در کوه کندنی فیّاض؟

Коби гуҳари дарин садаф осмон намонад

که نالة تو به آواز تیشه می‌ماند