Бскаҳ кардам дод аз он бут қӯт додам намонад
بهشت عدن به حسن رسیده میماند
Он қадри фарёд азу кардам ки фарёдам намонад
بهار خلد به خطّ دمیده میماند
Ҳар чаҳ ҷузи ёди даҳон ӯ фаромӯш манаст
بهوشتر ز حبابی، به مجلس تو چرا
Бскаҳи ёд ҳеҷ кардам ҳеҷ дар ёдам намонад
حدیث شکوة ما ناشنیده میماند!
Гиряам дар об ронаду нола дар оташи нишонд
حیا ز شرم تو خوی گشت و در بهار خطت
Лоҷарами ҷузи мушти хокӣ дар каф бодам намонад
به شبنم به بنفشه چکیده میماند
Ғуссаро ширин худ кардам балоро бесутун
ضعیف نالی من آنقدر سرایت کرد
Ҳасратӣ бар хусраву рашкӣ ба Фарҳодам намонад
که خنده بر لب او نارسیده میماند
Ҳар чаҳ бар ман миннатӣ аз ғайр буд аз ман бирафт
به بزم عیش ز بیم خلاف وعدة تو
Ҳеҷ ҷузи озодии табъ худододам намонад
شکفتگی به حنای پریده میماند
Ишқи тороҷи аҷаб бар хирмани ман ронда аст
ز دست سنگدلیهای گوشِ ناله شنو
Хотири хуш , ҷони озоду дил шодам намонад
خراش سینه به جیب دریده میماند
Рафт файёз аз серуми андешаи чину хутан
ز کیست نشئه دگر صحبت ترا فیّاض
Ин замон дар дил ба ғайр аз фикр Бағдодам намонад
که بزم ما به دماغ رسیده میماند