Субҳи хезон чу ба кафи ҷом мусаффо гиранд

بی تو یارانم کشان سوی گلستان می‌برند

Боҷи равшандилӣ аз олам боло гиранд

با چنان حسرت که پنداری به زندان می‌برند

Зуҳд хушкаст матоъи сираи хилватён

عکس رخسار تو بر هر قطره خون افتاده است

Бори ин қофилаи он ба ки ба дарё гиранд

از رخت طفلان اشکم گل به دامان می‌برند

Бихўдон май ишқ ту фишонанд ба хок

بلبلان را عشرت گل‌های خندان شد نصیب

Ҷоми хуршедгар аз даст масеҳо гиранд

بی‌نصیبان لذّت از چاک گریبان می‌برند

Доғдорони ту чун лола бидон наздиканд

در سر کویی که دارم درد بی‌درمان نصیب

Ки шаванд оташ ва дар доман саҳро гиранд

درد را بی‌طاقتان آنجا به درمان می‌برند

Ба насими сари зулфат чу нафас гарм кунанд

خاک کاشان توتیای چشم فیّاض است باز

Арақи фитнаи зи буии гул савдо гиранд

سرمه را هر چند مردم از صفاهان می‌برند