Ҳар ки ин ширини лабони маҳви шукр хндш кунанд
چه حدِّ غنچه که در پیش یار خنده کند
Шираи заҳри ҳалоҳили шарбат қандаш кунанд
گل تبسّم او بر بهار خنده کند
Каси дарин байти алҳзн бебаҳра аз озор нест
به فصل گل ز میم توبه میدهد زاهد
Дарди маъшӯқ ар набошад доғ фарзандаш кунанд
کجاست شیشه که بیاختیار خنده کند
Нест манъи нолаи мумкини нотавони ишқ ро
به روی من گل بختی نکرد خنده ولی
Гар ба теғи таъна чун неи банд аз бандаш кунанд
به تیرهبختی من روزگار خنده کند
Ҳар ниҳолиро ки гирад реша дар гулзори ишқ
لب تبسّم برقی ندیدهام افسوس
Бркннди аввали збих онгаҳ барӯмандаш кунанд
نشد که خرمن ما یک شرار خنده کند
Шӯриши девона аз ҳам бугсалади занҷир ро
ملال میچکد از زهر خندهام فیّاض
Муфти маҷнӯнӣ ки безанҷир дар бандаш кунанд
کجاست گریه که بر من هزار خنده کند