з ҳар лабӣ ки баромади сухани каломи ту буд

از بی‌کسیم دوش دل سوخته کس بود

Ба ҳар чаҳ гӯши фарои доштами паёми ту буд

آیینه چراغ سر بالین نفس بود

Агар ба ҷилваи товус , агар ба рафтани Кебек

گل تا سحر از پرتو داغ دل بلبل

Назар чу нек фикандам ҳамин хироми ту буд

پروانة گرد سر فانوس قفس بود

Чунин ки хос ту шуд малик ҳасан донистам

در گشت گلستان تمنّای دو عالم

Ки меҳри доғи дили лолаи ҳам ба номи ту буд

چیزی که نچیدیم گل باغ هوس بود

зи фитнаи дӯстии он нигоҳ шуд маълум

امروز ندانم ز چه دود دل ما شد

Ки теғ ҳар ки ба хӯни гашт дар ниёами ту буд

آن شعله که دیروز گل دامن خس بود

зи софу дарди ту будем ҷумлаи маст вале

در قافلة پیش روی‌ها خطری هست

Димоғ ҳар ки расотар зи дарди ҷоми ту буд

طی شد رهم از دولت پایی که به پس بود

Агар ба дӯзахи ҳиҷрон агар дар оташи васл

در وادی گم‌گشتگی کعبة مقصود

Ҳар ончии сӯхтатар орзӯии хоми ту буд

بیم همه از رهزنی بانگ جرس بود

Ту маҳрамона ба ҷонон ман бигӯ файёз

شیرین نشد از چاشنی لعل تواش کام

Ки онкии дӯши фидоӣ ту шуд ғуломи ту буд

فیّاض که بر شهد تو یک عمر مگس بود