Дило гум кардае худро дро дар ҷустуҷӯии худ

شبم در کلبة دل ماهتاب از یاد ماهی بود

Не аз ғунча кам , сар дар гиребон кун ба буии худ

تمنّای دو چشمم توتیای خاک راهی بود

Маро беабрӯ дорад фалак чун пушти ойӣна

نبود آن قوّتم از ناتوانی‌های دل، ورنه

Занам дар ранги гавҳари ғӯта ,гар дар обрӯии худ

خرابی دو عالم از دلم در بند آهی بود

Пас аз мурдан макун аз замзами олӯдае зоҳид

خوشا عهدی که با من هر جفا کان تندخو می‌کرد

Ки чун ҷавҳар дар об теғ додам шасти вшўии худ

جفای دیگر از بهر تلافی عذرخواهی بود

Наме ранҷам агар аз саркашӣ бо ман наме созад

سیه بود ارچه روزم عمرها از هجر رخساری

Ки табъ шуъла дорад , барнаме ояд ба хуии худ

ولی چشمم سفید از حسرت زلف سیاهی بود

зи рашки оризи гулгун ӯ хӯн мехӯрд оташ

خرابی یافت راهی در دلم چون ملک بی‌صاحب

Вале аз пухтагии ҳаргиз наме орад ба рӯй худ

خوشا عهدی که در ملک دلم غم پادشاهی بود

Ту то рафтӣ зи пеши ман дигар худро наме байнам

چو از بتخانه سوی کعبه برگشتم یقینم شد

Биё каз давряти мардум ба дарди орзӯии худ

که تا سر منزل جانان از اینجا نیز راهی بود

Наме орад ба гардуни сари фурӯи файёзи мо дигар

خرابم گرچه فیّاض از نگاهی کرد آن بدخو

Ки дар ойӣнаи ҳиммати баландони дида рӯй худ

ولی تعمیر این ویرانه هم کار نگاهی بود