Кӯи онкии шеванам ба асар ошно шавад
غیر زلف او که دوشادوش آن رو میرود
Ин арғунун ба нағматар ошно шавад !
سایه با خورشید کی پهلو به پهلو میرود!
Бигзор бе насиби бимонами равои мадор
چون توانم رفت در کویی که هر روز آفتاب!
Буии ту бо насими саҳар ошно шавад
جچون رود رو در قفا در کوچة او میرود
Лиззати гирифтаи ғами нокомии туро
راه عشق است این که در وی پای کس گستاخ نیست
Раҳмаст , нолагар ба асар ошно шавад
آفتاب اینجا به سر، گردون به پهلو میرود
Сад чашмаи оби Хизр ба талхии фурӯ барам
گر بود سرسبز گلزار محبّت دور نیست
То коми ман ба хӯни ҷигар ошно шавад
زخم را از تیغش امروز آب در جو میرود
То кӣ зи боди домани бегонагии ту
جای رحم است ای وفاداران که با چندین امید
Гирдами ғубори хотир ҳар ошно шавад
میرود فیّاض و خوش نومید از آن کو میرود