Аз раҳи кӯии ту чун бонг ҷарас ме ояд
چو بینم کبک، یادم جلوة دلدار میآید
Ҷон бар лаб шуда аз буии ту пас ме ояд
که هر گه در خرام آید بدین رفتار میآید
Ҷазбаи шавқ чу оҳанги кашиш соз кунад
نگاهم جیب و دامن پر گل از رخسار او برگشت
Шуълаи прўозкнон бар сар хас ме ояд
به آیینی که پنداری کس از گلزار میآید
Ғайр агар зи оташи дил сӯхта бошад , ки ҳануз
خیالت هر شب آید بر سر بالین و ننشیند
Аз кабоби дил ӯ буи ҳавас ме ояд
مگر شرمش ز پاس دیدة بیدار میآید!
Булбул ар як ду се рӯзӣ ба гулистон наравад
دلا زهرِ نگاه او غنیمت دان که این مرهم
Ба тлбгорӣ ӯ гул ба қафас ме ояд
برای زخم بندیها ترا در کار میآید
Аз ту файёз буд назми ту бар сафҳаи даҳр
دمی در سایة دیوار او فیّاض عشرت کن
Ёдгорӣ ки ба кори ҳама кас ме ояд
که روزی آفتابت بر سر دیوار میآید