эй дар сар аз доғи туам ҳар лаҳзаи савдоӣ дигар
زند تبخاله از خونم لب پیمانة اخگر
Дар дили зи савдои туам ҳар дами сувидоӣ дигар
به الماس سرشکم سفته گردد دانة اخگر
Гуфтам магари андӯҳи дил кам гардад аз савдои ту
عجب شادابییی در کشتزار شعله میبینم
Ангехт ҳар савдои ту дар синаи савдоӣ дигар
به اشک گرم من پرورده گویی دانة اخگر
Ман ин сувидои касиф аз дил ба нохуни бркнм
به من در گرم خونی لاف مشرب کی تواند زد
Каз баҳри меҳри он латифи орми сувидоӣ дигар
که از مینای من پر میشود پیمانة اخگر
Бо ин тани хокӣ чаҳ сон дар хилвати ҷон ҷо кунам !
زبان ناله در کام دل از بیم تو میدزدم
Табдили аъзо боядам кардан ба аъзоӣ дигар
مباد این شعله پا بیرون نهاد از خانة اخگر
То нашиканӣ ин дасту по дар ишқи даст ва по мазан
حدیث دل چه پردازی به بزم ناکسان فیّاض
Дар кор ҳаст ин корро даст дигар пой дигар
به گوش خار و خس تا کی زنی افسانة اخگر