Ҳастӣ дунёу бол ҷон ғамнокасту бас
ویران دل و تو در دل ویرانهای هنوز
Неъмати осӯдагӣ дар хилват хокасту бас
این خانه شد خراب و تو در خانهای هنوز
Мавҷи дарёии фанои силӣ ба гардун ме занад
ما را به آشنائیت امید طرفه بود
Пеши ин сайлоби олам мушт хошокасту бас
بیگانه هم شدیم و تو بیگانهای هنوز
Ҳеҷ касро дар ҷаҳони ҷузи доман олӯда нест
آخر گمان صبر ز ما از دلت نرفت
Домани покӣ ки дидам доман хокасту бас
معلوم میشود که چه جانانهای هنوز
Мо шаҳодати дӯстон дар банд кокул нестем
یک سوختن جزای محبّت نمیشود
Ончӣ аз мо май баради дил зулф фитрокасту бас
ای شعله در تلافی پروانهای هنوز
Миннатӣ бар мо надорад сояи абри баҳор
در غارت نظاره چه از حسن کم شود
Кишти мо парварда мижгон намнокасту бас
عالم به جرعه مست و تو خمخانهای هنوز
Ҳар сафойӣ ҳасан набӯд , ҳар ҳавоӣ ишқ нест
ای سبزة دیار محبت چه آفت است
Ишқи чашми поку хӯбӣ доман покасту бас
عالم تمام سبز و تو دردانهای هنوز
Як сухан файёз гуфтам : ишқи фонӣ гаштан аст
فیّاض حرف وصل دلیرانه میزنی
Лек фаҳми ин сухан дар банд идрокасту бас
معلوم میشود که تو دیوانهای هنوز