Боз бо ишқи ту муҳкам мекунам паймони хеш

این روضه که وقفست بر اغیار نعیمش

Оташӣ май афканам дар дайн ва дар имони хеш

بر کِشتة عشّاق سمومست نسیمش

Миннатӣ дорам ки дард ман намедонад касе

یک عمر نفس سوختم و نرم نکردم

Варна мекиштанд бедрдонм аз дармони хеш

آن دل، که به یک ناله توان کرد رحیمش

Зини парешоне ки аз зулфи ту дар ҷон манаст

آن مایده عشقست که صد قرن نیابی

То қиёмат кардаам фикри сару сомони хеш

یک دست و زبان سوخته‌ای همچو کلیمش

Васл агар бо ғайр бошад кунҷ танҳоӣ гузин

آن مزرع عشقست که پیوسته روانست

Аз биҳишти дигарон ба гӯшаи зиндони хеш

بر کشت امید آب ز سرچشمة میمش

Ҳайратӣ дорам ки дарди дил чаро ногуфта монад

فیّاض چه دانی تو غم دل، که نداری

Ман ки дар ҳар нола пайдо мекунам пинҳони хеш

در سینة بیداد یکی دل، چه که نیمش!