Бо ин ҳамаи гулҳо ки аёнаст дарин боғ
آب گردید استخوان در عشق جانانم چو شمع
Ман булбули он гул ки ниҳонаст дарин боғ
بس که میسوزد در آتش رشتة جانم چو شمع
Як ҷилва намӯдӣу қарор аз ҳама кас рафт
چون چنار از خو برآرم آتش و سوزم تمام
То хоки чаман об равонаст дарин боғ
آتش از کس عاریت کردن نمیدانم چو شمع
Кӯи ҷилваи дидор ки маҳтоб шавад даҳр
در من از اعجاز عشقت جمع شد شادی و غم
Умрӣаст ки ҳар барг каттонаст дарин боғ
در لباس گریه عمری شد که خندانم چو شمع
Чидем гули коми з ҳар шох , чаҳ ҳосил !
بس که گرم گریه گشتم در شب هجران تو
Як гул ки начедем ҳамонаст дарин боғ
در گرفت از اشک من هر تار مژگانم چو شمع
Бо онкии ду нўбоўаҳи як боғ ва баҳоранд
مردِ جمعیّت نیم فیّاض تا کی روزگار
Гул пер шуд ва сарв ҷавонаст дарин боғ
بهر آسایش کند هر دم پریشانم چو شمع