Ба тобами рӯз аз бе тобии ашк

گر هوس آلوده باشد دامان حسن است پاک

Наме хобами шаб аз бе хобии ашк

زشت رو گر روی در آیینه بنماید چه باک

Шаби иди висолати ҳамчуи Тифлон

عشق ما گر طالب حسن تو باشد دور نیست

Кунам гулгуни либоси обии ашк

زانکه دست پاک را لایق بود دامن پاک

Буд бар ёди унноби лаб ӯ

دست جیب آموز تا جیب کفن هم پاره کرد

Табассуми гӯнаи уннобии ашк

عاقبت چاک گریبان رفت تا دامان خاک

Ба боли изтироб дил занад пар

گر شود از نشئة لعل لب او باخبر

Ба мижгони ҷилваи симобии ашк

خون می فاسد شود از غصّه در شریان تاک

зи ҷӯии абри хӯн дил хӯрд об

عالمی را سوخت فریادم نمی‌دانم چرا

Баҳори гулшани шодобии ашк

در تو تأثیری نکرد این ناله‌های دردناک!

Чароғи хилвати шабҳои ман бас

یادگاری‌های عشقست این که با خود در عدم

Тулӯъи чеҳраи маҳтобии ашк

سینة صد پاره‌ای داریم و جیب جان چاک

зи гиря дар ҷигари файёз хӯн нест

لذّت جان دادن فیّاض را تا دیده است

Манам лаби ташна аз серобии ашк

خضر در خاک عدم می‌غلتد از بهر هلاک