Марди ишқам гарчи худро дар ҳавас печида ам

تا جدا از بزم آن آرام دل‌ها مانده‌ام

Шуъла сӯзандаам дар хору хас печида ам

همچو مینای تهی از گفتگو وامانده‌ام

Ман насимам , буии гули ҳасрати каши оғӯши ман

غیرتم بر صبر می‌دارد، محبّت بر جنون

Гирдбоди осо чаро дар мушти хас печидаам !

در غم تن به ساحل، دل به دریا مانده‌ام

Рӯҳи баргарди сари сайёд дар парвоз монад

صحبت احبابم از دل کی کند رفع ملال

Мушти болиро абаси ман дар қафас печида ам

در میان همنشینان بی‌تو تنها مانده‌ام

Роҳ берун шуд намеёбам азин дайри нигун

دور از بزم طرب معنی ندارد هستیم

Нолаам дар синаи танги ҷарас печида ам

بی‌تو چون حرف غلط بر صفحه بیجا مانده‌ام

Тираи бахтам варна бо бозуии қудрат дар ҳунар

ضعف هجرانم فکند از پا، نه از آسایشست

Панҷаи хуршедро сад раҳ ба пас печида ам

پشت بر بستر اگر چون نقش دیبا مانده‌ام

Як нафас вораст боқӣ дар тан ва ман чун ҳубоб

از تپیدن گر نیاسایم دمی عذرم بجاست

Хешро дониста дар ин як нафас печида ам

نبض بیمارم که از دست مسیحا مانده‌ام

Кардаам нолидании файёз каз бе тоқатӣ

با چنین سرگشتگی فیّاض کی گُنجم به شهر

Гиря дар мижгони нози додрас печида ам

گردبادم زان سبب در بند صحرا مانده‌ام