Аз бими дарё кӣ кунам тарки ин раҳи кӯтоҳ ро
از بیم دریا کی کنم ترک این ره کوتاه را
Ман худ ба умеди хатар хуш кардаам ин роҳ ро
من خود به امّید خطر خوش کردهام این راه را
Дар водии ишқу ҷунуни миннати макаш аз раҳнамӯн
در وادی عشق و جنون منّت مکش از رهنمون
Раҳ май намояди буии хӯни гуми кардагони роҳ ро
ره مینماید بوی خون گم کردگان راه را
Пасту баланди ин сафар ҳамвор шуд бар бе хабар
پست و بلند این سفر هموار شد بر بیخبر
Дев табиат мезанад дар ҳар қадами ин роҳ ро
دیو طبیعت میزند در هر قدم این راه را
Дар сина то кӣ ҳифзи ғам дар дида то кӣ забти нам
در سینه تا کی حفظ غم در دیده تا کی ضبط نم
Чун боду борони сари баҳами додеми ашку оҳ ро
چون باد و باران سر بهم دادیم اشک و آه را
Ёқӯбро дили пари зи хӯни бахти Зулайхои сарнигӯн
یعقوب را دل پر ز خون بخت زلیخا سرنگون
Юсуф ба оғӯши андарун бо тираи бахтии чоҳ ро
یوسف به آغوش اندرون با تیرهبختی چاه را
Аз акси соқии тоб май вонгаҳи ману даврии зи вай
از عکس ساقی تاب می وآنگه من و دوری ز وی
Дар об бинад то ба кӣ девона рӯй моҳ ро
در آب بیند تا به کی دیوانه روی ماه را
Файёз агар афтодаам хорами мубин озода ам
فیّاض اگر افتادهام خوارم مبین آزادهام
Бар бом гардун мезанад таҷреди ман харгоҳ ро
بر بام گردون میزند تجرید من خرگاه را