Сояи зулфат ба сар шамшод созад шона ро
سایه زلفت به سر شمشاد سازد شانه را
Сабз дар оташ кунад иқболи холати дона ро
سبز در آتش کند اقبال خالت دانه را
Мастем чун буии гул пинҳон намемонад ба кас
مستیم چون بوی گل پنهان نمیماند به کس
Ман ки бар сари ҳамчуи шох гул задам паймона ро
من که بر سر همچو شاخ گل زدم پیمانه را
Ҳоли мо аз мо чаҳ май пурсӣ ки помол тӯйем
حال ما از ما چه میپرسی که پامال توییم
Сайл донад саргузаштӣ ҳаст агар вайрона ро
سیل داند سرگذشتی هست اگر ویرانه را
Вазъи дунё гарна бо анҷом бошад ғами мадор
وضع دنیا گرنه با انجام باشد غم مدار
Хосса аз баҳр харобӣ сохтанд ин хона ро
خاصه از بهر خرابی ساختند این خانه را
Чораи ғам дар муҳаббати тан ба ғами дрдонст
چارة غم در محبّت تن به غم دردانست
Сӯхтани обӣ бар оташ мезанад парвона ро
سوختن آبی بر آتش میزند پروانه را
То ба роҳи афтодам аз бироаҳи шавқам монда шуд
تا به راه افتادم از بیراه شوقم مانده شد
Ҷода кӣ занҷир бар по май наад девона ро
جاده کی زنجیر بر پا مینهد دیوانه را
Айши дунёи оқилонро сахт ғофил карда аст
عیش دنیا عاقلان را سخت غافل کرده است
Аз барои хоб пайдо кардаанд афсона ро
از برای خواب پیدا کردهاند افسانه را
Гум нахоҳад гашт дар хоки ин гиромии тухми пок
گم نخواهد گشت در خاک این گرامی تخم پاک
Сабз хоҳад кард деҳқони оқибати ин дона ро
سبز خواهد کرد دهقان عاقبت این دانه را
Дар миёни куфру дайни бегонагӣ файёз чист ?
در میان کفر و دین بیگانگی فیّاض چیست؟
Сулҳ бояд дод бо ҳам каъбау бтхонаҳ ро
صلح باید داد با هم کعبه و بتخانه را