Ба ҷайби чок ва ба дили доғи ҳиҷр ёр надорам

دهان بر بسته لبریز نوای یاربی دارم

Чаҳ сон ба сайри рӯм рӯй лола зор надорам

زبان پیچیده در تقریر عرض مطلبی دارم

Лаби ҳавас чаҳ гушойам ба оби чашмаи ҳайвон !

خموشی بر لب شرمم به صد فریاد می‌گوید

Иҷозат аз дами шамшер обдор надорам

حلاوت جوشی زهری که از کنج لبی دارم

Расед дасту гиребон , баҳору сабзаи баромад

ز مشرب دوستی بی‌مذهبم خواندی نمی‌دانی

Хушам ки хотири ҷамъии дарин баҳор надорам

که من هم در لباس مشرب خود مذهبی دارم

Нафаси зи нолаи тиҳии гашту дидаи пари зи сиришкам

به فردا نیست ایمانش به فردای قیامت هم

Пиёдае бдўонм агар савор надорам

درازش باد عمر تیرگی، کافر شبی دارم

Куҷост сояи сангӣ , куҷост бутаи хорӣ

ز بس سوز تو پنهان کرده‌ام از بیمِ دَم سردان

Ки ман зи хӯни дилу дида ёдгор надорам !

به جای مغز در هر استخوان سوز تبی دارم

Умеди лутфу таманнои раҳму чашми мурувват

از آن در هر گذاری انتظارم خانه‌ای دارد

Ба кӣ ҳасратат эй биўФо чаҳ кор надорам !

که در هر کوچه طفل نورسی در مکتبی دارم

Гирифт гирди савори ғамами ҷаҳон ва чаҳ ҳосил

نه زهدم خشک دارد نه شراب ناب تر دامن

Ки кори дидаи савории дарин ғубор надорам

چه فیّاضم نمی‌دانم! چه دریا مشربی دارم