Чисони гарми сухан бо он бути ширини даҳани гирдам

بسی بگریستم کان شوخ را تندی ز خو بردم

Сухан бегонааст онҷо агар худ ман сухани гирдам

ز سیل گریة بی‌اختیار آبی به جو بردم

Куҷо бо як забони шарҳи ғам ӯ ме тавон гуфтан

به تحریک هزار اندیشه آه نارسایی را

Магар аз ҳар сари мӯ чун забони гарми сухани гирдам

ز سینه تا به لب آوردم و آخر فرو بردم

Қадам наниҳодаам аз худ бурун дар дашти паймое

متاع دین و دنیا را نبود آن اعتبار آخر

Дарин гардиши гуҳӣ ғурбат шавам гоҳе ватани гирдам

برای خاک کویش تحفه، مشت آبرو بردم

Ватани гирдам чу худро як нафас бе хештани байнам

شدم خواهی نخواهی عاقبت قربان ناز او

Шавам ғурбати ҳмондмгар дамӣ бо хештани гирдам

بسی برد از من او لیکن من این نوبت ازو بردم

Ҳама ӯем чу бо худ нестам , зон дар хаёл ӯ

نهادم عاقبت فیّاض بر دل بار بدنامی

Агар хорам саман бошам агар гулхани чамани гирдам

به دوش خویش تا کوی ملامت این سبو بردم