зи дониши марои бас , ки ном ту донам

ترا خاطر به سوی دشمن بدخوست میدانم

Саводами ҳамин бас ки ном ту хонам

تو با من دشمنی لیکن ترا من دوست میدانم

Чаро нолам аз заъф , он қӯтами бас

نمی‌دانم گره بر رشتة کارم که زد اما

Ки оҳӣ ба умрӣ ба поёни расонам

کلید چاره‌ام آن گوشة ابروست می‌دانم

Ҷузи оҳи шррбори ҳасрати самари кӯ !

نه از ساقی نصیب من همین پیمانة خونست

Ниҳолӣ ки дар арсаи дили нишонам

دل پیمانه هم پرخون ز دست اوست می‌دانم

Муроди ду олам агар дар каф ояд

عجب دارم اگر آمیزشی با او توانم کرد

Каф хок набӯд ки бар сар фишонам

که نازش زودرنج و غمزه‌اش بدخوست می‌دانم

Ба он бе нишони кӯии кас раҳ набардаст

نمی‌دانم دل گمگشته را آخر چه پیش آمد

Абаси қосиди ашкро май давонам

ولی در حلقة آن طرّة جادوست می‌دانم

Ба гирд саворон нахоҳам расӣдан

نمی‌افتد به من تشریف شادی ای رفیق من

Дарин дашти гулгун чаҳ бар май ҷаҳонам

اگر تا پا نیفتد تا سر زانوست، می‌دانم

Чаҳ пурсӣ зи ман ҳоли файёзи бедил

مگو فیّاض از زاهد که با من در نمی‌گیرد

Ту додӣ ба саҳрои сараш , ман чаҳ донам ?

تو او را مغز و من او را سراسر پوست می‌دانم