Ҷо дар дили поки ту намӯдан натавонам

ز بس سرگرم شوقم پای کم از سر نمی‌دانم

Чун гирд бар он оина бӯдан натавонам

مغیلان بهر راحت بهتر از بستر نمی‌دانم

Мижгон шаканд хор ба чашмами шаби даврӣ

مسبّب کاردار و گردش ایام اسبابست

Гар бахт шавам бе ту ғнўдн натавонам

رخ آئینه را ممنون خاکستر نمی‌دانم

Бар чеҳра агар гирд малолӣ нанишинад

مرا این رتبه بس در فضل معراج ترقی‌ها

Рухсора ба ойӣна намӯдан натавонам

که از خود هیچ کس را در جهان کمتر نمی‌دانم

Шуд хоки серум дар раҳи бедоди ту эй вой

مرا از بزم او مانع همین تقصیر خدمت بس

Аз хирмани ҳасани ту рубудан натавонам

چو خجلت بست ره دیوار را از در نمی‌دانم

Чун коҳрбо гаштаам , аммо пари коҳӣ

تو دایم بد نخواهی کر و ناید جز بدی از من

Аз хирмани ҳасани ту рубудан натавонам

من از دانش همین دانسته‌ام دیگر نمی‌دانم

Завқи сафарами гарм чунон карда ки дигар

درین گلشن دمی از جلوة پرواز ننشینم

Гар ёр кунад ваъда ки бӯдан , натавонам

قفس رم خورده‌ام، آرام بال و پر نمی‌دانم

Файёз агар сиқФ дидор набошад

من آن آشفته روز و روزگارم در جهان فیّاض

Зоиинаҳи дили занг зудудан натавонам

که خورشیدی به جز داغ جنون بر سر نمی‌دانم