Дидаро аз партав рӯй ту тобӣ май даҳум
ز چشمان تو راز خویش را بنهفته میخواهم
Гулшани назораро аз шуълаи обӣ май даҳум
بسی ترسیدهام این فتنهها را خفته میخواهم
Аз лаби лаълати ҳадисӣ бар забон ме оварам
ز بد گوییِّ دشمن راز دل پوشیده میدارم
Гуфтугӯро ғӯта дар мавҷи шаробӣ май даҳум
ز دم سردی دی این غنچه را نشکفته میخواهم
Печу тоби атса дар мағзи ҷаҳон май афканам
ز مژگان قطرههای اشک را در دیده میدزدم
Чун зи базми дили буруни буии кабобӣ май даҳум
زرشک این گوهر شاداب را ناسفته میخواهم
намекунам оғӯши мижгонӣ ба сайли гиряи боз
سر زلفی پریشان کن که همچون روزگار خود
Мавҷро дар рӯй дарёи изтиробӣ май даҳум
دو روزی خاطر ایّام را آشفته میخواهم
Фитнае аз ҳар тараф бедор мегардад зи хоб
زبان چون غنچة سوسن به هم پیچیدهام فیّاض
Чун ба ёди чашми масташи тан ба хобӣ май даҳум
مگر درد دل ناگفتنی را گفته میخواهم!