Ишқ чу парда бар дарди ҳасани киришмаи зой ро

عشق چو پرده بر درد حسن کرشمه‌زای را

Пар кунад аз шикваи шаҳи оинаи гадоӣ ро

پر کند از شکوه شه آینة گدای را

Хезу биёу ҷилваи даҳ қомати ҷилваи зой ро

خیز و بیا و جلوه ده قامت جلوه‌زای را

Ҳасрати устихони ман туъма диҳад эй ро

حسرت استخوان من طعمه دهد همای را

Нест зи меҳри ман аҷабгар ба дили ту ҷо кунад

نیست ز مهر من عجب گر به دل تو جا کند

Гарм кунад шарорае дар дили санг , ҷой ро

گرم کند شراره‌ای در دل سنگ، جای را

Ишқи ту шуъла мехӯрд пардаи нола май дард

عشق تو شعله می‌خورد پردة ناله می‌درد

Бар дами теғ май баради шавқи бараҳнаи пой ро

بر دم تیغ می‌بَرَد شوق برهنه‌پای را

Ҳеҷ касе кунад ба ман онкӣ буд ҳамаи касам

هیچ کسی کند به من آنکه بود همه کسم

Душман хона мекунад ишқи ту ошноӣ ро

دشمن خانه می‌کند عشق تو آشنای را

Пеши рухи ту барги гул лоф занад зи нозукӣ

پیش رخ تو برگ گل لاف زند ز نازکی

Ранг ҳаё диҳад худои чеҳра бехудоиро !

رنگ حیا دهد خدا چهرة بی‌خدای را!

Ишқ чаҳ хоҳад аз ҳунар , панҷаи саъй бе асар

عشق چه خواهد از هنر، پنجة سعی بی‌اثر

Уқда шавад калид дар ақли гиреҳи гушой ро

عقده شود کلید در عقل گره‌گشای را

Рӯй накӯ намешавад мубтазал аз нигоҳи кас

روی نکو نمی‌شود مبتذل از نگاه کس

Дидани ҷинси қӣматӣ кам накунад баҳои ро

دیدن جنس قیمتی کم نکند بهای را

Сайр надида меравад рӯй ту файёз кунун

سیر ندیده می‌رود روی تو فیّاض کنون

Баҳри нигоҳи вопасин рух бинмо худоӣ ро

بهر نگاه واپسین رخ بنما خدای را