Ҷудои зи турраи тобида ту ме тобем
گاه خود خوردیم و گاهی صرف مردم کردهایم
Ба ёди лаъли ту хунини ҷигар чун уннобем
مدّتی از پهلوی دل ما تنعّم کردهایم
Аз он чу мавҷ набинем рӯй соҳил ро
ناله گر در دل شکستیم از شکیبایی نبود
Ки пои шикастаи дрёншин чу гирдобем
آتشین بود آه، بر گردون ترحّم کردهایم
Ҳамеша дар шаби ғам бо хаёли мҳрўён
نشئهٔی شاید ببخشد عمر اگر باقی بود
Фусурдаи хотиру равшани равон чу маҳтобем
بادهای از خون دل عمریست در خم کردهایم
зи хоки фақру фанои серума Эй наме бахшанд
عشق از خاصّیت خود میرساند دل به دل
Ба мо ки чашми сияҳ кардагон асбобем
ورنه ما در عشقبازی راه خود گم کردهایم
Ба мо зи нашъаи чашмаши фасона Эй гуфтанд
کاشیان فیّاض از ما آب رو کم دیدهاند
Шуд офтоби қиёмати баланд ва дар хобем
آب روی خویش صرف مردم قم کردهایم