Гар ҷом меӣ дории азми лаб ҷӯӣ кун

نه تنها در چمن از زوی گل گل می‌توان چیدن

Вари меҳри бутии дории фикри сар кӯе кун

که سنبل از نسیم شاخ سنبل می‌توان چیدن

эй ғунчаи сиррии дорӣ дар роҳи бутӣ дар боз

دل درد آشنا ای آنکه داری در چمن بخرام

Ваии гули даҳании дории васфи гул рӯе кун

که گل از ناله‌های زار بلبل می‌توان چیدن

Донам ки вафое нест эй чархи турои борӣ

بهار گلستان حسن را نازم که در عهدش

Чун хок кунӣ моро дар кор сабуе кун

بنفشه از خط و سنبل ز کاکل می‌توان چیدن

Ин хоби ҳавас то кӣ , шуд фӯти намози ишқ

ز بس صحن چمن از خندة گلزار خرم شد

Аз хӯни дилу дида бар хез вузӯе кун

در او چون دست گلباز از هوا گل می‌توان چیدن

Файёзи дарин водии роҳии сет ба сари манзил

توان چیدن گل وصلش به دست آرزو فیّاض

Ҳар чанд наме ёбӣ , бории так ва пўиӣ кун

ولیکن این گل از شاخ تحمّل می‌توان چیدن