зи нози он роми душман гарчи доим мерамед аз ман

اسکندرم دستور من عقل هنر فرسود من

Вале дарди дили ногуфта гоҳе мешунид аз ман

آیینة اسکندری جان غبارآلود من

Ман он номеҳрбониҳо ки медидам наме байнам

تا کی نهد بر آتشم چون عود و من دم در کشم

намедонам ба ғайр аз меҳрбониҳо чаҳ дид аз ман !

ترسم بگیرد چرخ را یک باره آه و دود من

намедонам кабоб ноз будам ё итоби имшаб

تا از غبار کوی او آرایش خود کرده‌ام

Ҳамин донам ки хунобӣ ба ҳасрат мечакид аз ман

خورشید حسرت می‌برد بر روی گردآلود من

Ту тоқати душман ва , онгаҳ ману тоқат , маҳоласт ин

دلّاک هستی نرخ من چندان که می‌گیرد بلند

Кунун он сабр ва он тоқат ки медидӣ рамед аз ман

عشق تو یکسان می‌خرد بود من و نابود من

Хушо аҳдӣ ки дар кӯй ту будам аз ҷаҳони фориғ

رامند وحش و طیر اگر بر صوت داودی چرا

Чаҳ хориҳо ки гардун аз тағофул мекашид аз ман

رم می‌کند وحشیّ من از نغمة داود من!

зи баси хӯнҳо зи рашк куштагонат мехӯрам тарсам

عشقست و در عالم همین بیتابی و بی‌طاقتی

Ки ҷӯшад дар қиёмати хӯни як маҳшари шаҳид аз ман

طاقت، زیان گر می‌شود در عاشقی‌ها، وسد من