Гар на иброҳӣми аҳди худ буд ҷонони ман

اوج گیرد رتبة افتادگی از حال من

Чун кунад ҷо дар дил чун оташи сӯзони ман !

تیره‌بختی سر به گردون ساید از اقبال من

Аз азал карданд дар хунрезии ман иттифоқ

بس که در افتادگی‌ها گرد بر رویم نشست

Ханҷарашро ошноиҳост бо мижгони ман

خاک بر سر می‌کند آیینه از تمثال من

Дарҳам аз ҳамчашмии бахт сиёҳ ошиқаст

من به راه وصل پویان روز و شب چون آفتاب

Нест бе боиси парешони турраи ҷонони ман

شام هجران هر قدم چون سایه از دنبال من

Гар фидо кардам ба роҳати дайну имонро чаҳ ғам

تا نسیمی می‌وزد بر من ز پا افتاده‌ام

Дайну имонами туе , дайни ману имони ман

هست هر برگ خزانی نامة احوال من

Гар чунин файёз аз мижгон таровад сайли хӯн

می‌فزاید غفلتم چندانکه عمرم می‌رود

намешавад расвои олами ҳасрати пинҳони ман

به زبه چون بگذرد فیّاض ماه و سال من