Даъват ишқаст инки бор наёбӣ

ای حسرت لبت به دل نیشکر گره

Иззати ишқи инки эътибор наёбӣ

یاقوت را ز لعل تو خون در جگر گره

То ба кафи ишқ , беҳарос чу Мансур

در دیده گشته خیره نگاهان شوق را

Сар нанаҳй , пои тахт дор наёбӣ

چون مردمک ز شرم تو تار نظر گره

Лангари киштии дил , шикастан киштӣ аст

هر جا سخن ز لعل لبت بگذرد رواست

Тарсам агар нашиканӣ қарор наёбӣ

کاب صفا شود به گلوی گهر گره

Васли канори офат сафина мавҷаст

با خار خار عشق تو مستان غمزه را

Роҳи ҳамон ба ки барканор наёбӣ

دل را نمی‌شود هوس نیشتر گره

Тарки алойиқ кунун бикун ки ҷавонӣ

حرفی ز زلف می‌شنوی وه چه غافلی

Диҷла чу пуртар шавад гузор наёбӣ

کاندیشه را چه سان گره افتاد بر گره

Роҳ бирав пеш аз онкӣ роҳ бабанданд

اطفال باغ را ز شمیم تو در دماغ

Кор бикун пеш аз онкӣ кор наёбӣ

گردید آرزوی نسیم سحر گره