Ҷудо аз ман баҳри каси хостии меҳр ва вафо кардӣ
دارم دلی به مهر بتان عهد بستهای
Маро аз доми худ сар додӣ ва худро раҳо кардӣ
چون رنگ عاشقان به نگاهی شکستهای
Чаҳ кардӣ бемурувват беҳақиқат бевафо бо ман
از خود طمع بریدهتر از رنگ رفتهای
Ки дар домами даровардӣ ва бо домам раҳо кардӣ
دندان به خون فشردهتر از زخمِ بستهای
Чаҳ мегӯям ? зи завқи он чунон васлам баровардӣ
افتادهای ز گریه چو زخم فسردهای
Чаҳ май пурсӣ ? баҳоли ин чунинам мубтало кардӣ
واماندهای ز ناله چو تار گسستهای
Вафоу меҳрбонӣ ном кардӣ коми душман ро
جانی به لب چو شمع سحرگه رسیدهای
Ситам бар меҳрбонӣ , бар вафодорӣ ҷафо кардӣ
عمری چو برق جسته، ز خود دست شستهای
Бар ғами ман биҷой ғайр кардӣ ҳар чаҳ биҷо буд
چون طفل غنچه خون ز لب دل مکیدهای
Кунун он чашми ҳам дорӣ ки гӯям ман баҷо кардӣ !
چون داغ لاله بر سر آتش نشستهای
Хато бошад гумони ҷузи савоб аз дилбарон аммо
مجنونی از قلمرو عادت رمیدهای
Савобаст инки мегӯям хато кардӣ хато кардӣ
دیوانهای طلسم تکلّف شکستهای
Ту ҳам тарафии нбстигар маро расво баровардӣ
از لالهزار حسرت جاوید غنچهای
Маро бадном кардӣ лек худро бевафо кардӣ
وز گلستان گلبن امّید دستهای
з ман гиранд ( дору ) ъшқбозони ту , ҳикмати байн
تاراج کرده تر ز حصار گرفتهای
Ки дарди як ҷаҳони ушшоқро аз ман даво кардӣ
بر باد رفتهتر ز طلسم شکستهای
Бадал бо душманам кардӣ дареғ аз қадрдонӣ ҳо
خوش بیتکلف از سر عالم گذشتهای
Чаҳ даллолӣ ки оташро ба хокистар баҳо кардӣ !
آسودهای ز بیم و ز امّید رستهای
Шукр ҳар ҷо ки мебинад магас ночор биншинад
پیداست تا چه خیزد از جان رفتهای
Чаро бо ғайри лабро бо табассум ошно кардӣ
معلوم تا چه آید از جسم خستهای
Ба пешам менишастӣ бо рақибам ваъда ме кардӣ
فیّاض و دیدهای ز غم هجر گلرخان
Туро бешарм чун гӯям марои ҳам беҳаё кардӣ
دامن به خون فشانده چو زخم نبستهای