Мастии мудоми ҷом ҳавас медиҳад маро

تو ای بلبل گهی از نالة خود شاد کن ما را

Гар дами занам ба даст асас медиҳад маро

اگر از ناله وامانی دمی فریاد کن ما را

Сайёдро чу нолаи зорам асар кунад

فراغت هر سر مو را به بند صد هوس دارد

Аз қайди доми сар ба қафас медиҳад маро

کجایی ای گرفتاری، بیا آزاد کن ما را

Шану шиква аҳд сулаймонем гузашт

به یاد ما نمی‌گوییم خاطر رنجه کن دایم

Мӯрӣ кунун ба бод нафас медиҳад маро

فراموشت اگر کردیم گاهی یاد کن ما را

Нози замонаи баҳри ғамӣ то ба кӣ кашам

دل از کی مجاز افسرده شد بزم حقیقت کو

Ин ҷоми орзӯи ҳама кас медиҳад маро

بس است ای عشق شاگردی، کنون استاد کن ما را

Симурғи пари шикастаи авҷи қаноатам

سبکروحی سر معراج دارد، ناتوانی هم

Гардуни фиреби бол магас медиҳад маро

به بال تست پرواز ای نفس امداد کن ما را

Ман он ним ки гирди пай корвон хӯрам

به حرمان دل نهادن شوخی حسن طلب دارد

Гоҳе фиреби нола ҷарас медиҳад маро

خرابی‌ها بس است ای آرزو آباد کن ما را

Файёз агар Аннани нкшми табъи шӯхи ман

سر آسوده‌ای دارم من و فیّاض من یارب

Чун шуълаи сар ба хор ва ба хас медиҳад маро

نصیبِ زلفِ فتراکِ غم صیاد کن ما را