Чу кард хоки раҳи ёри рӯзгори маро

مستی مدام جام هوس می‌دهد مرا

Ба чашм оламён дод эътибори маро

گر دم زنم به دست عسس می‌دهد مرا

Димоғи буии гулу барг гулистонам нест

صیّاد را چو نالة زارم اثر کند

Магар ба боғи баради нолаи ҳазор маро

از قید دام سر به قفس می‌دهد مرا

Ба каф на ҷом меӣ , дар назар на рӯй маӣ

شان و شکوه عهد سلیمانیم گذشت

Гулӣ шукуфта нигарадед азин баҳори маро

موری کنون به باد نفس می‌دهد مرا

зи тарз дидани пинҳонати ин чунин пайдост

ناز زمانه بهر غمی تا به کی کشم

Ки рози дил зтў хоҳад шуд ошкори маро

این جام آرزو همه کس می‌دهد مرا

Марои зи гардиши чашми ту ҳол ме гардад

سیمرغ پر شکستة اوج قناعتم

Ба гардиши мау меҳри фалак чаҳ кори маро ?

گردون فریب بال مگس می‌دهد مرا

зи норасои иқболам эй фалак хуш бош

من آن نیم که گرد پی کاروان خورم

Ба доманӣ нарасм гар кунӣ ғубори маро

گاهی فریب ناله جرس می‌دهد مرا

Чунин ки зору заъифами зи ҳиҷр ӯ файёз

فیّاض اگر عنان نکشم طبع شوخ من

Магар сабо бирасонад ба кӯии ёри маро

چون شعله سر به خار و به خس می‌دهد مرا