Аз нотавонӣ мекашад дӯши нафаси бори маро

بی‌تپش آرام کی باشد دل زار مرا

Ҳар шаби насимӣ май баради ошуфтаи дастори маро

ذوق جستن زنده دارد نبض بیمار مرا

Ситми пас аз ман мекашад савтӣ ба гӯши осмон

من کجا و این‌قدر تاب تزلزل‌های عشق

Ҷуз дар гусастани нолае қисмат нашуд тори маро

عطسة گل می‌کند اشفته دستار مرا

Ёраст бо ман саргардон , ёрони ҳамаи номеҳрбон

شکوة نازکدلان از برگ گل نازک‌ترست

Кӯи марг то ҳам дар замон осон кунад кори маро

می‌توان در یک نفس طی کرد طومار مرا

Кӯи дил ки ғмхўорӣ кунад , кӯи гиря то зорӣ кунад

کرده‌ام کوته به خود راه دراز آرزو

Кӯи нола каз ёрӣ кунад аз ман хабари ёри маро

یک گره درهم نوردد رشتة کار مرا

Ман мард ъушрат нестам , дархурад суҳбат нестам

نغمه روحانیست زاهد پنبه‌ای در گوش نه

Ҷузи боб ҳасрат нестамҳо муждаи дилдори маро

بو که بتوانی شنیدن نالة زار مرا

Ҳасрат кашида дар барам , меҳнати гирифта бар серум

گلبنم را ناامیدی از بهار فیض نیست

Ишқати ривоҷи турфа Эй додаст бозори маро

یک گلستان گل در آغوش است هر خار مرا

Бахтам чаҳ дилсӯзӣ кунад , мотам чаҳ наврӯзӣ кунад

در فروغ آفتاب عشق منزل کرده‌ام

Хоҳам худо рӯзӣ кунад субҳии шаби тори маро

نیست دست سایه دامن‌گیر دیوار مرا

Ҳаргиз нагаштам баҳраи вар , на аз кулоҳ ва на камар

خون دل بی‌خواست می‌جوشد ز شریان نفس

Жулидаи мӯе то зи сари афкандаи дастори маро

نیش مضرابی نمی‌باید رگ تار مرا

Охири зи оҳи сарди ман , бар бод додӣ гирди ман

تا زبان عشق دارم در دهان فیّاض‌وار

Хоҳам ба рӯзи дард ман бинишонӣ ағёри маро

سرخط کردار می‌سازند گفتار مرا