Ҳон эй сабо ки бохабарӣ аз ниёзи мо
هان ای صبا که باخبری از نیاز ما
Як субҳдам ба гулшани он кӯ хиром кун
یک صبحدم به گلشن آن کو خرام کن
Чун дод коми дили диҳӣ аз хоки бӯсяш
چون داد کام دل دهی از خاک بوسیش
Аз хӯни мо ба хок дар ӯ салом кун
از خون ما به خاک در او سلام کن
Онгоҳ аз забони шикваи ҳиҷрони бедилон
آنگاه از زبان شکوة هجران بیدلان
Ҷуръат агар надорӣ аз он дил ба вом кун
جرأت اگر نداری از آن دل به وام کن
Гӯи брФрўзи чеҳраи Лутфӣ ба имтиҳон
گو برفروز چهرة لطفی به امتحان
Озодагони олами дилро ғулом кун
آزادگان عالم دل را غلام کن
Ҷон бар лаби интизори хиром ту ме кашад
جان بر لب انتظار خرام تو میکشد
Аз ним ҷилваи кори шаҳидон тамом кун
از نیم جلوه کار شهیدان تمام کن
Розии зи турраи ?ут ба раҳоӣ наме шаванд
راضی ز طرّهات به رهایی نمیشوند
Фикрӣ дигар ба ҳоли асирон дом кун
فکری دگر به حال اسیران دام کن
Донем дил ба меҳри асирон наме диҳӣ
دانیم دل به مهر اسیران نمیدهی
Бо мо ба кӣна бош вале меҳр ном кун
با ما به کینه باش ولی مهر نام کن
Бигушо лабӣ ба саҳари ҳалоли табассумӣ
بگشا لبی به سحر حلال تبسّمی
Эъҷозро ба лаъли масеҳо ҳаром кун
اعجاز را به لعل مسیحا حرام کن
Дил бе каманди зулфи ту аз хеш ме равад
دل بیکمند زلف تو از خویش میرود
Девонаро ба ҳалқаи занҷир дом кун
دیوانه را به حلقة زنجیر دام کن
Холӣаст ҷои лутфи ту дар сайргоҳи мо
خالیست جای لطف تو در سیرگاه ما
Ҷое хушаст ъушрати моро тамом кун
جایی خوشست عشرت ما را تمام کن
Дар офтоби водии ҳиҷр ту сӯхтем
در آفتاب وادی هجر تو سوختیم
эй абри соя бар сари мо мустадом кун
ای ابر سایه بر سر ما مستدام کن
Бурдор як ду гоми бароаи вафоӣ , ту
بردار یک دو گام براه وفای، تو
То рӯзи ҳашари меҳру вафоро ғулом кун
تا روز حشر مهر و وفا را غلام کن
Моием боғи хушк ва туе абри навбаҳор
ماییم باغ خشک و تویی ابر نوبهار
Моро биҳишти соз ва ту дар вай мақом кун
ما را بهشت ساز و تو در وی مقام کن
Дилро ҳавои васли ту комӣаст ногузир
دل را هوای وصل تو کامی است ناگزیر
Гӯи тарк сар бигир ва магӯ тарк ком кун
گو ترک سر بگیر و مگو ترک کام کن
Вари ҳамчуи шуълаи саркашӣ аз сар наме наҳй
ور همچو شعله سرکشی از سر نمینهی
Парвона гӯ бисӯз ҳамон фикр хом кун
پروانه گو بسوز همان فکر خام کن