Бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим

بسم الله الرحمن الرحیم

Пеши ниҳолии сети зи боғи ҳаким

پیش نهالی‌ست ز باغ حکیم

Нахли сарафрози гулистони қудс

نخل سرافراز گلستان قدس

Мисраи барҷастаи девони қудс

مصرع برجستة دیوان قدس

Бо алифи абҷад лавҳ худост

با الفِ ابجد لوح خداست

Тифли хирадро ба хирад раҳнамост

طفل خرد را به خرد رهنماست

Чист алифи асли ҳамаи ҳарф ҳо

چیست الف اصل همه حرف‌ها

Қатраи обии пари азуи зарф ҳо

قطرة آبی پر ازو ظرف‌ها

Чист алиф ҳастӣ берасму исм

چیست الف هستی بی‌رسم و اسم

Ҳар чаҳ ҷуз ӯ , исм , чаҳ ҷон ва чаҳ ҷисм

هر چه جز او، اسم،‌چه جان و چه جسم

Ҳаст бар қадари шиноси алиф

هست برِ قدر شناسِ الف

Сӯрат ҳар ҳарфи либоси алиф

صورت هر حرف لباس الف

Ҷумлаи зи такрори алифи зоди ҳарф

جمله ز تکرار الف زاد حرف

Ҳар чаҳ азуи зоди бадви гашти сарф

هر چه ازو زاد بدو گشت صرف

Сӯии алифи лоитъини нигар

سوی الف لایتعین نگر

Ҳар чаҳ тааюни ҳама бе бен нигар

هر چه تعیّن همه بی‌بن نگر

Нест тааюн ба ҷуз аз эътибор

نیست تعیّن به جز از اعتبار

Лоитъин чаҳ яке , чаҳ ҳазор

لایتعیّن چه یکی، چه هزار

Расми алифи ҳам золФ давр кун

رسم الف هم زالف دور کن

Дидаи кӯтаҳи назарон кӯр кун

دیدة کوته‌نظران کور کن

Расми алиф бар алиф олоиш аст

رسم الف بر الف آلایش است

Ҷома бар кӯрдил ороиш аст

جامه برِ کوردل آرایش است

Дстгаҳи дида чу бас танг шуд

دستگه دیده چو بس تنگ شد

Ҳастӣ беранг ба сад ранг шуд

هستی بی‌رنگ به صد رنگ شد

Дида агар пок кунӣ аз Ромад

دیده اگر پاک‌کنی از رمد

Сӯрати як дар назар ояд зи сад

صورت یک در نظر آید ز صد

Рози алифи кашф чу шуд мӯ ба мӯ

راز الف کشف چو شد مو به مو

Нисбати бисмии аллоҳ ва қуръон биҷӯ

نسبت بسم‌الله و قرآن بجو

Нест ҷуз ӯ ҳар чаҳ ба қуръони дуруст

نیست جز او هر چه به قرآن دَرَست

Он ҳама бошад садаф , ин гавҳараст

آن همه باشد صدف، این گوهرست

Ҳар чаҳ ба қуръони сур ва оятаст

هر چه به قرآن سور و آیتست

Ваҳдати сорӣ шуда дар касратаст

وحدتِ ساری شده در کثرتست

Ҳосили қуръони ҳама бисми аллоҳаст

حاصل قرآن همه بسم‌اللّهست

Бисмии аллоҳ на , ки тилисм аллоҳаст

بسم‌الله نه، که طلسم اللّهست

Раҳ ба мсмо набарӣ ҷузи зи исм

ره به مسمّا نبری جز ز اسم

Мардӣ агар май шикании ин тилисм

مردی اگر می‌شکنی این طلسم

Гар ту зи бисмии аллоҳи огаҳи шӯй

گر تو ز بسم‌الله آگه شوی

Меҳри сифати тӯшаи даҳ маи шӯй

مِهر صفت توشه دِهِ مه شوی

Дидаи азин серума агар пар кунӣ

دیده ازین سرمه اگر پر کنی

Бар шӯй аз ҳар чаҳ тасаввур кунӣ

بر شوی از هر چه تصوّر کنی

Лек на дар хӯрд таманност ин

لیک نه در خورد تمنّاست این

Суд ба ҳам бар зан савдост ин

سود به هم بر زن سوداست این

Гавҳари мақсӯд ки зини баҳри барад ?

گوهر مقصود که زین بحر برد؟

Бар сари ин чашма ки сероби мард ?

بر سر این چشمه که سیراب مرد؟

Ишқи азин боғ наме ме кашад

عشق ازین باغ نَمی می‌کشد

Ақли ҳам аз пай қадамӣ ме кашад

عقل هم از پی قدمی می‌کشد

Дар чамани ин гул гулшан фурӯз

در چمن این گل گلشن فروز

Бар сари ин чашмаи лаби ташнаи сӯз

بر سر این چشمة لب تشنه سوز

Чиди гули он кас ки гулаш кас начед

چید گل آن کس که گلش کس نچید

Баради паии он кас ки пеш кас надид

برد پی آن کس که پیش کس ندید

Гар ба мсмои мутавассили шӯй

گر به مسمّا متوسل شوی

Дар фани ин исми ту комили шӯй

در فن این اسم تو کامل شوی

Ҷуз ба мсмо натавон кашфи исм

جز به مسمّا نتوان کشف اسم

Зӯр илоҳӣ шаканд ин тилисм

زور الهی شکند این طلسم

Онкии ҷаҳони сар ба сар исм вайаст

آنکه جهان سر به سر اسم ویست

Ганҷи ду олами з тилисм вайаст

گنج دو عالم ز طلسم ویست

Ҳаст кун ҳар чаҳ буруну дарун

هست کن هر چه برون و درون

Ҳастӣ аз итлоқу тааюни бурун

هستی از اطلاق و تعیّن برون

Нодарраи меъмори сарои вуҷӯд

نادره معمارِ سرایِ وجود

Барзигари мазраъи саҳрои ҷӯад

برزگر مزرع صحرای جود

Серумаи каши чашми сияҳи масти доғ

سرمه‌کش چشم سیه مست داغ

Рангрази ҷомаи Тифлони боғ

رنگرز جامة طفلان باغ

Гӯнаи даҳ ҷилваи зебои гул

گونه ده جلوة زیبای گل

Дарзии пероҳани волои гул

درزی پیراهن والای گل

Васмаи каши абрӯии пари хашми ноз

وسمه‌کش ابروی پر خشم ناز

ГрдФшони сар ва рӯй ниёз

گردفشان سر و روی نیاز

Ҷилваи даҳ қомати раънои сарв

جلوه ده قامت رعنای سرو

Шуъла фурӯз дили зори тзрў

شعله فروز دل زار تذرو

Серумаи каши наргиси фаттони ҳасан

سرمه کش نرگس فتّان حسن

Тоби даҳ зулфи парешони ҳасан

تاب ده زلف پریشان حسن

Ҷилваи фуруши сари бозори ишқ

جلوه‌فروش سر بازار عشق

Доираи сози хати паргори ишқ

دایره ساز خط پرگار عشق

Дар ҳарам ғунча фурӯзад чароғ

در حرم غنچه فروزد چراغ

Дар лагани лола наад шамъи доғ

در لگن لاله نهد شمع داغ

Колбуди хок ба ҷони пурвирд

کالبد خاک به جان پرورد

Боғи тан аз оби равони пурвирд

باغ تن از آب روان پرورد

Ҷони саборо тани гулшан ки дод ?

جان صبا را تن گلشن که داد؟

Шамъи равонро лагани тан ки дод ?

شمع روان را لگن تن که داد؟

Рози миёнро ки падедор кард ?

راز میان را که پدیدار کرد؟

Сари даҳонро ки намӯдор кард ?

سرّ دهان را که نمودار کرد؟

Дар нигаҳи ноз ки ҷанги офарид ?

در نگه ناز که جنگ آفرید؟

Дстгаҳи ханда ки танги офарид ?

دستگه خنده که تنگ آفرید؟

Чошнии ҷон ба такаллум ки дод ?

چاشنی جان به تکلّم که داد؟

Нашъаи мастии табассум ки дод ?

نشئة مستی تبسم که داد؟

Зулф батонро ки кунад дилрабоӣ ?

زلف بتان را که کند دلربای؟

Чашми сияҳро ки шавад серумаи соӣ ?

چشم سیه را که شود سرمه‌سای؟

Дил ки барад аз нигаҳи кунҷи чашм ?

دل که برد از نگه کنج چشم؟

Хуй батонро ки برارد ба хашм ?

خوی بتان را که برآرد به خشم؟

Абрӯии кинро ки диҳад теғи ҷанг ?

ابروی کین را که دهد تیغ جنگ؟

Тифли нигаҳро ки кунад шӯху шнг ?

طفل نگه را که کند شوخ و شنگ؟

Хонаи гулро ки бар орад ба об ?

خانة گُل را که بر آرد به آب؟

Хаймаи гардун ки занад бетаноб ?

خیمة گردون که زند بی‌طناب؟

Гӯши фалакро ки тавонад кашид ?

گوش فلک را که تواند کشید؟

Нофи заминро ки тавонад бурид ?

ناف زمین را که تواند برید؟

Қатраи Нитсаон ки кунад дар ноб ?

قطرة نیسان که کند درّ ناب؟

Панҷаи марҷон ки намояди хизоб ?

پنجة مرجان که نماید خضاب؟

Кард зики ҷунбиши абрӯии кин

کرد زیک جنبش ابروی کین

Зилзилаи таби ларзаи ҷурми замин

زلزلة تب لرزة جرم زمین

Турфаи бромихти зи найрангу ранг

طرفه برآمیخت ز نیرنگ و رنگ

Чошнии сулҳ ба талхии ҷанг

چاشنی صلح به تلخی جنگ

Дашти азали яксара майдон ӯст

دشت ازل یکسره میدان اوست

Малики абади арса ҷавлон ӯст

ملک ابد عرصة جولان اوست

Сайқалии оинаи сина ҳо

صیقلی آینة سینه‌ها

Акси намояндаи ойина ҳо

عکس نماینده آئینه‌ها