Ассалом эй гавҳарати дарёии адл ва доду дайн

السّلام ای گوهرت دریای عدل و داد و دین

Зоти пакети нусхаи авсофи раби Алъоламин

ذات پاکت نسخة اوصاف ربّ‌العالمین

Ассалом эй дар шараф бар рафта то ҷоӣӣ ки ҳаст

السّلام ای در شرف بر رفته تا جائی که هست

Ҷилваи гоҳи нақши пояти дӯши хиролмрслин

جلوه‌گاه نقش پایت دوش خیرالمرسلین

Ассалом эй онкӣ бошад то қиёмати ақл ро

السّلام ای آنکه باشد تا قیامت عقل را

Гуфта ?ути илми алиқин ва карда ?ути айни алиқин

گفته‌ات علم‌الیقین و کرده‌ات عین‌الیقین

Ҳуҷҷати фазли ту баси шогирдии хиролбшр

حجّت فضل تو بس شاگردی خیرالبشر

Шоҳиди илми ту баси устодии рӯҳи аломин

شاهد علم تو بس استادی روح‌الامین

Қодирӣ бар ҳар чаҳ хоҳӣ зонка дар таҳқиқ ҳаст

قادری بر هر چه خواهی زانکه در تحقیق هست

Дасти қудрат , қудрати дасти туро дар остин

دست قدرت، قدرت دست ترا در آستین

Аз барои эътисоми дили зи авҷи маърифат

از برای اعتصام دل ز اوج معرفت

Аз шуъоъ ҳар калом овехтӣ ҳабли алмтин

از شعاع هر کلام آویختی حبل‌المتین

Кас намедонад троўр зонка донад мушкил аст

کس نمی‌داند تراور زانکه داند مشکل است

Фарқ кардани рангу буии ёсамин аз ёсамин

فرق کردن رنگ و بوی یاسمین از یاسمین

Гар ду олами мункири фазл ту гардад бок нест

گر دو عالم منکر فضل تو گردد باک نیست

Шоҳид адласт дар фазли ту қуръони мубин

شاهد عدلست در فضل تو قرآن مبین

Баҳри ҷоруби сирояти рӯз ва шаб дорад суроғ

بهر جاروب سرایت روز و شب دارد سراغ

Ҳар тарафи боли малик бо гесувони ҳури айн

هر طرف بال ملک با گیسوان حور عین

Гар ду олам абр гардад офтобии офтоб

گر دو عالم ابر گردد آفتابی آفتاب

Файзи партав кам нагардад рӯзи абри андари замин

فیض پرتو کم نگردد روز ابر اندر زمین

Ҳар касе меҳр ту дорад хоҳи душмани хоҳи дӯст

هر کسی مهر تو دارد خواه دشمن خواه دوست

Кардае ҳар зарраро нақши офтобӣ бар ҷабин

کرده‌ای هر ذرّه را نقش آفتابی بر جبین

Гар ба душмани файзи бахшеи дам заданро ҷой нест

گر به دشمن فیض بخشی دم زدن را جای نیست

Раҳмаи ллъолминӣ , раҳмаи ллъолмин

رحمه للعالمینی، رحمه للعالمین

эй маро дар биксии ҳам Мустафои каси ҳам ту кас

ای مرا در بیکسی هم مصطفی کس هم تو کس

Гӯи ду олам бош нокас , каси марои ин ҳар ду бас

گو دو عالم باش ناکس، کس مرا این هر دو بس

Меҳрро бе хоки поят нур набӯд бар ҷабин

مهر را بی‌خاک پایت نور نبود بر جبین

Субҳро бе меҳри роят барнаме ояд нафас

صبح را بی‌مهر رایت برنمی‌آید نفس

Ҳаст илми мнкшФ аз файзи илмати мустаъор

هست علم منکشف از فیض علمت مستعار

Ҳаст ақли мстФод аз нури ақлати муқтабас

هست عقل مستفاد از نور عقلت مقتبس

Бар сари шаҳди каломат май намоянди аҳли ҳуш

بر سر شهد کلامت می‌نمایند اهل هوش

Ҷӯшаши фавҷи малики ҳрдми тамошо чун магас

جوشش فوج ملک هردم تماشا چون مگس

Вази қатори маҳмили ҷоҳи ту аз рӯзи азал

وز قطار محمل جاه تو از روز ازل

Нафаси куллӣ сорибон , ноқаи малик , анҷуми ҷарас

نفس کلّی ساربان، ناقه مَلَک، انجم جرس

Беш ва камро дар диёри ҳимматати мизон яке аст

بیش و کم را در دیار همّتت میزان یکی است

Кас намедонад дарави ин бўқбисаст он адас

کس نمی‌داند درو این بوقبیس است آن عدس

Дар ҷаҳон ҳар кас ки бинад равзаи поки туро

در جهان هر کس که بیند روضة پاک ترا

Он чунон бошад ки бинад каси гулистон дар қафас

آن چنان باشد که بیند کس گلستان در قفس

Бар сари он қуббаи гардуни он чунон бошад ки гоҳ

بر سر آن قبّه گردون آن چنان باشد که گاه

Бар сари гунбад наад мурғи ошён аз мушти хас

بر سر گنبد نهد مرغ آشیان از مشت خس

Гар биҳишти аданро маъдӯм созад рӯзгор

گر بهشت عدن را معدوم سازد روزگار

Ошиқонро аз биҳишт адан ҳаст он равзаи бас

عاشقان را از بهشت عدن هست آن روضه بس

Ман сари кӯй ту мехоҳам , намехоҳам биҳишт

من سر کوی تو می‌‌خواهم، نمی‌خواهم بهشت

Нест ошиқро ба ғайр аз кӯии ҷонони мултамис

نیست عاشق را به غیر از کوی جانان ملتمس

Аз ту мехоҳам муроди худ дарин кӯии мурод

از تو می‌خواهم مراد خود درین کوی مراد

Гарчи бар ман бастаи гардуни роҳи саъй аз пеш ва пас

گرچه بر من بسته گردون راه سعی از پیش و پس

Шиква кардан аз фалак нангаст лек аз шиква аш

شکوه کردن از فلک ننگست لیک از شکوه‌اش

наме тавон фарёд кардан чун туе фарёдрас

می‌توان فریاد کردن چون تویی فریادرس

эй зи хоки даргаати хуршед зевар ёфта

ای ز خاک درگهت خورشید زیور یافته

Осмон аз реги саҳрои ту ахтар ёфта

آسمان از ریگ صحرای تو اختر یافته

То дами маҳшари зи дасти ҷавҳари шамшери ту

تا دم محشر ز دست جوهر شمشیر تو

Шоҳидони фатҳу нусрати зеб ва зевар ёфта

شاهدان فتح و نصرت زیب و زیور یافته

Чеҳра то бар хоки даргоҳи ту судаи офтоб

چهره تا بر خاک درگاه تو سوده آفتاب

Хоки худро то абади зини кимиё зар ёфта

خاک خود را تا ابد زین کیمیا زر یافته

Маъдан дар аз дарат пар карда зарфи обрӯӣ

معدن دُر از درت پُر کرده ظرف آبروی

Кони лаъл аз даргаати гӯгирд аҳмар ёфта

کان لعل از درگهت گوگرد احمر یافته

Умрҳо ризвон муҷовир бӯда бо хок дарат

عمرها رضوان مجاور بوده با خاک درت

То барои ҷинати худ об кавсар ёфта

تا برای جنّت خود آب کوثر یافته

Осмон пар гашта бар гирди сарат то оқибат

آسمان پُر گشته بر گرد سرت تا عاقبت

Аз фурӯғи хотирати хуршед анвар ёфта

از فروغ خاطرت خورشید انور یافته

Осмон бар сабзаи зори ҳимматат чун карда сайр

آسمان بر سبزه‌زار همّتت چون کرده سیر

Қатраи шабнами дарави дарёӣ ахзар ёфта

قطرة شبنم درو دریای اخضر یافته

Баҳри ҳргаҳи гавҳараши санҷида бо дар Наҷаф

بحر هرگه گوهرش سنجیده با درّ نجف

Гавҳари худро чу ҷурми ма мукаддар ёфта

گوهر خود را چو جرم مه مکدّر یافته

Даргаи давлат сироят кӯаст эксири мурод

درگه دولت سرایت کوست اکسیر مراد

Осмони онҷои муроди худ мукаррар ёфта

آسمان آنجا مراد خود مکرّر یافته

Қатраи баҳри ту дрёӣист каз вусъати хирад

قطرة بحر تو دریائیست کز وسعت خرد

Чархи аъзамро дар он дарё шиновар ёфта

چرخ اعظم را در آن دریا شناور یافته

Тарбият хоҳам зФизт чун зи файзи тарбият

تربیت خواهم زفیضت چون ز فیض تربیت

Оҳани шамшери истеъдод ҷавҳар ёфта

آهن شمشیر استعداد جوهر یافته

Олам аз файзи ту чун ҳастанд саршори мурод

عالم از فیض تو چون هستند سرشار مراد

Ман чаро бошам муроди хеш камтар ёфта

من چرا باشم مراد خویش کمتر یافته

Аз фузуда ъзу шанати ъзу шани Мустафо

از فزوده عزّ و شانت عزّ و شان مصطفی

Гавҳари пакети намак бар паҳн хон Мустафо

گوهر پاکت نمک بر پهن خوان مصطفی

Гарчи шуд бар Мустафо чанд ояи нозили баҳри ту

گرچه شد بر مصطفی چند آیه نازل بهر تو

Ҳаст зотати ояи нозил ба шани Мустафо

هست ذاتت آیة نازل به شان مصطفی

Аз хитоби слмўо будӣ амӣралмуъминӣн

از خطاب سلّموا بودی امیرالمؤمنین

Бо вуҷӯди Мустафои ҳам дар замони Мустафо

با وجود مصطفی هم در زمان مصطفی

Нахли шаръи Мустафоро файзи сарсабзии зтст

نخل شرع مصطفی را فیض سرسبزی زتست

эй вуҷӯди комилати оби равони Мустафо

ای وجود کاملت آب روان مصطفی

Қатра Эй нагузоштӣ дар чашмасор маърифат

قطره‌ای نگذاشتی در چشمه‌سار معرفت

Чун лаб хоҳиш наҳодӣ дар даҳони Мустафо

چون لب خواهش نهادی در دهان مصطفی

Мустафои қадар ту медонад ки медонад ки нест

مصطفی قدر تو می‌داند که می‌داند که نیست

Дар ду олам чун ту як каси қадрдони Мустафо

در دو عالم چون تو یک کس قدردان مصطفی

Қавли ту қавли паямбари феъли ту феъли худо

قول تو قول پیمبر فعل تو فعل خدا

Зонка дасти қудрати ҳақӣ , забони Мустафо

زانکه دست قدرت حقّی، زبان مصطفی

Мустафоро чашми ҳақи байн то абади равшан ба тест

مصطفی را چشم حق بین تا ابد روشن به تست

Зонка будӣ аз азали ҷони ҷаҳони Мустафо

زانکه بودی از ازل جان جهان مصطفی

Қрти алъайни паямбари қрти алъайни ту буд

قرت‌العین پیمبر قرت‌العین تو بود

Ин шарафро кас набӯд азаматон Мустафо

این شرف را کس نبود از امّتان مصطفی

эй ки ҷисмати поктар аз ҷон аҳл оламаст

ای که جسمت پاکتر از جان اهل عالمست

Файзи ҷисми хеши даҳ моро ба ҷони Мустафо

فیض جسم خویش ده ما را به جان مصطفی

Хонадони Мустафои пушту паноҳи ман бас аст

خاندان مصطفی پشت و پناه من بس است

эй вуҷӯди ман фидои хонадони Мустафо

ای وجود من فدای خاندان مصطفی

Гар нагӯям ман фидоят ё амӣралмуъминӣн

گر نگویم من فدایت یا امیرالمؤمنین

Пас чаҳ гӯям дар саноят ё амӣралмуъминӣн

پس چه گویم در ثنایت یا امیرالمؤمنین

Онкӣ бошад ҷилваи гоҳи нақши поиши дӯши арш

آنکه باشد جلوه‌گاه نقش پایش دوش عرش

Дӯш месояд ба поят ё амӣралмуъминӣн

دوش می‌ساید به پایت یا امیرالمؤمنین

Нафасу рӯҳу тан чаҳ бошад , молу аҳлу зан чаҳ чиз

نفس و روح و تن چه باشد، مال و اهل و زن چه چیز

?данеу уқбои фидоят ё амӣралмуъминӣн

دنیی و عقبی فدایت یا امیرالمؤمنین

Ончии абр раҳматаш хонанд таъбирӣ азуаст

آنچه ابر رحمتش خوانند تعبیری ازوست

Сояи дасти дуоят ё амӣралмуъминӣн

سایة دست دعایت یا امیرالمؤمنین

Кон чаҳ хуфт ҳо кашадгар тан ба санҷидан диҳад

کان چه خفّت‌ها کشد گر تن به سنجیدن دهد

Гавҳари баҳри атоят ё амӣралмуъминӣн

گوهر بحر عطایت یا امیرالمؤمنین

Оби гавҳар ҳар тараф тӯфон кунад чун сараканд

آب گوهر هر طرف طوفان کند چون سرکند

Бориши абри сахоят ё амӣралмуъминӣн

بارش ابر سخایت یا امیرالمؤمنین

Тӯлу арзи ин ҷаҳоти сетаи ҷоят кӣ сазад

طول و عرض این جهات ستّه جایت کی سزد

Арш биҷо нест ҷоят ё амӣралмуъминӣн

عرش بیجا نیست جایت یا امیرالمؤمنین

Бозгаштигар ба майдони азал хоҳӣ ниҳанд

بازگشتی گر به میدان ازل خواهی نهند

То абади рӯ дар қафоят ё амӣралмуъминӣн

تا ابد رو در قفایت یا امیرالمؤمنین

Дар назар ҳар барги сабзӣ осмон дигараст

در نظر هر برگ سبزی آسمان دیگرست

Дар замини кибриёят ё амӣралмуъминӣн

در زمین کبریایت یا امیرالمؤمنین

Арши аъзамро наёрад дар назар ҳар кас расад

عرش اعظم را نیارد در نظر هر کس رسد

Бар дар давлати сироят ё амӣралмуъминӣн

بر در دولت‌سرایت یا امیرالمؤمنین

Дасти биҷои кӯтаҳ аз домони васлат чун кунам

دست بیجا کوته از دامان وصلت چون کنم

Кас намедонам ба ҷоят ё амӣралмуъминӣн

کس نمی‌دانم به جایت یا امیرالمؤمنین

Зинда бӯдан бетуам ҳар лаҳза марг дигараст

زنده بودن بی‌توام هر لحظه مرگ دیگرست

Ман ки мемеРом бароят ё амӣралмуъминӣн

من که می‌میرم برایت یا امیرالمؤمنین

Хон лоъини рأти махсӯс меҳмон шумост

خوان لاعین رأت مخصوص مهمان شماست

Ҳашт ҷинати луқмае аз неъмат хон шумост

هشت جنّت لقمه‌ای از نعمت خوان شماست

Бар мёи гӯи офтоб ва дам мазан гӯи субҳдам

بر میا گو آفتاب و دم مزن گو صبحدم

Офтоби субҳдами гӯй гиребон шумост

آفتاب صبحدم گوی گریبان شماست

Абрҳо гардӣаст аз роҳи шумо бархеста

ابرها گردیست از راه شما برخاسته

Осмони абрӣ ки аз дарёӣ эҳсон шумост

آسمان ابری که از دریای احسان شماست

Парвариш аз амр ва аз наҳй шумо дорад биҳишт

پرورش از امر و از نهی شما دارد بهشت

Оби ҷории андари он гулзор фармон шумост

آب جاری اندر آن گلزار فرمان شماست

Чун тазалзул гирад аз сувари фанои арқони арш

چون تزلزل گیرد از صور فنا ارکان عرش

Ончии эмин аз тазалзул бошад арқон шумост

آنچه ایمن از تزلزل باشد ارکان شماست

На ки қуръонаст дар васфи шумо гуёу бас

نه که قرآنست در وصف شما گویا و بس

Номҳои осмонии ҷумла дар шан шумост

نامهای آسمانی جمله در شان شماست

Аз шумо берун набошад сарнавишти коинот

از شما بیرون نباشد سرنوشت کاینات

Ончиро илм қазо хонанд унвон шумост

آنچه را علم قضا خوانند عنوان شماست

Офтоб ар бозгашту моҳ агар шқ шуд чаҳ шуд

آفتاب ار بازگشت و ماه اگر شق شد چه شد

Осмон аз рӯзи аввали банда фармон шумост

آسمان از روز اول بنده فرمان شماست

Гарчи бо ризвони ҷинат дар низои ифтихор

گرچه با رضوان جنّت در نزاع افتخار

Турфагӣ ҳо кард , ҳақ дар даст дарбон шумост

طرفگی‌ها کرد، حق در دست دربان شماست

Файзи коширо ба файёзи аркнӣ эҳсон равост

فیض کاشی را به فیّاض ارکنی احسان رواست

Зонка ӯ ҳам аз камарбандон паймон шумост

زانکه او هم از کمربندان پیمان شماست

Дар сари кӯии шумо аз нола кӣ бандади нафас

در سر کوی شما از ناله کی بندد نفس

Гар санохонӣ намедонад ғзлхўон шумост

گر ثناخوانی نمی‌داند غزلخوان شماست

Гар ба ибром аз шумо дармон нахоҳам давр нест

گر به ابرام از شما درمان نخواهم دور نیست

Зонка ман дардӣ ки дорам айн дармон шумост

زانکه من دردی که دارم عین درمان شماست

Дар видоъат меравад сабру шикеб аз дили тамом

در وداعت می‌رود صبر و شکیب از دل تمام

Ассалом эй сабру ороми дилу ҷони ассалом

السّلام ای صبر و آرام دل و جان السّلام

Аз дар давлати сироят дил намеояд бурун

از در دولت سرایت دل نمی‌آید برون

Вар бурун ояд ба хоҳиши хоҳишаши бодои ҳаром

ور برون آید به خواهش خواهشش بادا حرام

Дил ки бархезад азин кӯ бар фалак ноед фурӯд

دل که برخیزد ازین کو بر فلک ناید فرود

Бар наме тобади шикваи ин кабӯтари ҳеҷ бом

بر نمی‌تابد شکوه این کبوتر هیچ بام

Олимигар рӯ ба даргоҳ Наҷаф дорад чаҳ суд

عالمی گر رو به درگاه نجف دارد چه سود

Ҷони олами рост яъне ҷисми пакетро мақом

جان عالم راست یعنی جسم پاکت را مقام

Ман надонам ин заминро аз куҷо оварда анд

من ندانم این زمین را از کجا آورده‌اند

Каш мушобеҳ нест дҷоиии ҷузи ҳарам дар эҳтиром

کش مشابه نیست دجایی جز حرم در احترام

Нисбатӣ ҳеҷаш надидам бо Наҷаф дар ҳеҷ боб

نسبتی هیچش ندیدم با نجف در هیچ باب

Ҳашт ҷинатро ба пой ақл гардидам тамом

هشت جنّت را به پای عقل گردیدم تمام

Нӯҳ дар киштӣ нишаст ва омад ӣнҷо бар канор

نوح در کشتی نشست و آمد اینجا بر کنار

Одам аз ҷинати баромад то кунад ӣнҷои мақом

آدم از جنّت برآمد تا کند اینجا مقام

Каъбарогар бо Наҷаф уфтад тмсл назд ақл

کعبه را گر با نجف افتد تمثّل نزد عقل

Ақл нашносад ки охири ин кадом ва он кадом

عقل نشناسد که آخر این کدام و آن کدام

Ман зиёрат карда аз кӯии ту баргаштам вале

من زیارت کرده از کوی تو برگشتم ولی

Рӯҳ чун мурғи ҳарами гирд сарат гардад мудом

روح چون مرغ حرم گرد سرت گردد مدام

Лоҷълаҳи аллоҳи охири ъҳднои фии қрбкм

لاجعله‌الله آخر عهدنا فی قربکم

Бали рзқноолъўди сами алъўди илои явми алқём

بل رزقناالعود ثم‌العود الی یوم‌القیام

Рафтам аз кӯии ту бо сад дарди дили хокам ба сар

رفتم از کوی تو با صد درد دل خاکم به سر

Дар тариқи меҳрбонӣ кас кунад инро чаҳ ном

در طریق مهربانی کس کند این را چه نام

Омадами шомӣ ба даргоҳи ту субҳӣ май рӯм

آمدم شامی به درگاه تو صبحی می‌روم

Ореи оре субҳ мегардад ба даргоҳи ту шом

آری آری صبح می‌گردد به درگاه تو شام