Хуҷастаи сиёмаки яке пӯр дошт

خجسته سیامک یکی پور داشت

Ки назд ниёи ҷоҳ дастур дошт

که نزد نیا جاه دستور داشت

Гиронмояро номи Ҳушанг буд

گرانمایه را نام هوشنگ بود

Ту гуфтӣ ҳамаи ҳушу фарҳанг буд

تو گفتی همه هوش و فرهنگ بود

Ба назд ниёи ёдгори падар

به نزد نیا یادگار پدر

Ниёи парваридаи мар ӯро ба бар

نیا پروریده مر او را به بر

Ниёйиш ба ҷой писар доштӣ

نیایش به جای پسر داشتی

Ҷуз ӯ бар касе чашми нгмоштӣ

جز او بر کسی چشم نگماشتی

Чу биниҳод дили кӣнау ҷанг ро

چو بنهاد دل کینه و جنگ را

Бихонад он гиронмояи Ҳушанг ро

بخواند آن گرانمایه هوشنگ را

Ҳамаи гуфтаниҳо бадв бозгуфт

همه گفتنی‌ها بدو بازگفت

Ҳамаи розҳо бар кушод аз наҳуфт

همه رازها بر گشاد از نهفت

Ки ман лашкарӣ кард хоҳам ҳаме

که من لشکری کرد خواهم همی

Хурӯшӣ баровард хоҳам ҳаме

خروشی برآورد خواهم همی

Туро буд бояд ҳамеи пешрав

تو را بود باید همی پیشرو

Ки ман рафтанӣам ту солори нав

که من رفتنی‌ام تو سالار نو

Парӣу паланг анҷуман карду шер

پری و پلنگ انجمن کرد و شیر

зи дарандагони гургу бабри далер

ز درّندگان گرگ و ببر دلیر

Сипоҳии даду дому мурғу парӣ

سپاهی دد و دام و مرغ و پری

Сипаҳдори пуркину кндоўрӣ

سپهدار پرکین و کنداوری

Пас пушти лашкари Каюмарси шоҳ

پس پشت لشکر کیومرث شاه

Набера ба пеши андарун бо сипоҳ

نبیره به پیش اندرون با سپاه

Биёмад сияҳи дев бо тарсу бок

بیامد سیه دیو با ترس و باک

Ҳамеи босмон бар прагаанд хок

همی بآسمان بر پراگند خاک

зи ҳрои дарандагони чанги дев

ز هرّای درّندگان چنگ دیو

Шудаи суст аз хашми кайҳони хдиў

شده سست از خشم کیهان خدیو

Ба ҳам бршкстнд ҳар ду гуруҳ

به هم برشکستند هر دو گروه

Шуданд аз даду доми девони сутӯҳ

شدند از دد و دام دیوان ستوه

Бёзиди Ҳушанг чун шери чанг

بیازید هوشنگ چون شیر چنگ

Ҷаҳон кард бар деви настуи танг

جهان کرد بر دیو نستوه تنگ

Кашидаш саропои як сари дўол

کشیدش سراپای یک‌سر دوال

Сипаҳбад бурид он сар бе ҳам?ил

سپهبد برید آن سر بی‌همال

Ба пой андар афганд ва биспурад хор

به پای اندر افگند و بسپرد خوار

Дарида бар ӯ чарму баргаштаи кор

دریده بر او چرم و برگشته کار

Чу омад мари он кӣнаро хостор

چو آمد مر آن کینه را خواستار

Саромади Каюмарсро рӯзгор

سرآمد کیومرث را روزگار

Бирафту ҷаҳон мрдрӣ монад азуӣ

برفت و جهان مردری ماند ازوی

Нигар то киро назд ӯ обрӯӣ

نگر تا که را نزد او آبروی

Ҷаҳони фарибандаро гирд кард

جهان فریبنده را گرد کرد

Раҳ суд бинмуд ва худ моя хӯрд

ره سود بنمود و خود مایه خْوَرد

Ҷаҳони сар ба сар чу Фсонсту бас

جهان سر به سر چو فسانست و بس

Намонад баду нек бар ҳеҷ кас

نماند بد و نیک بر هیچ‌کس