Ёри могар майл саҳро мекунад саҳро хуш аст

یار ما گر میل صحرا میکند صحرا خوش است

Майли дарё гар кунад дар чашми мо дарё хуш аст

میل دریا گر کند در چشم ما دریا خوش است

Гар намояд рӯй ӯ худ рафтан дилҳо накӯаст

گر نماید روی او خود رفتن دلها نکوست

Врбпўшди рухи зҳсрти шӯр дар сарҳо хуш аст

وربپوشد رخ زحسرت شور در سرها خوش است

Дар висолаш чун навозади мастии мо хуш буд

در وصالش چون نوازد مستی ما خوش بود

Дар фироқашгар гудозади нолҳои мо хуш аст

در فراقش گر گدازد نالهای ما خوش است

Ҳар чаҳ хоҳад хотираши мо он шавем ва он кунем

هر چه خواهد خاطرش ما آن شویم و آن کنیم

Ҳар куҷои моро диҳад ҷои ҷои мо онҷо хуш аст

هر کجا ما را دهد جا جای ما آنجا خوش است

Зоҳдонрои зуҳду тақвои ъоқлонрои нангу ном

زاهدانرا زهد و تقوی عاقلانرا ننگ و نام

Ъошқонрои ғмзҳои ёр бепарво хуш аст

عاشقانرا غمزهای یار بی پروا خوش است

Ъошқонрои боғу бустони оризи ҷонон буд

عاشقانرا باغ و بستان عارض جانان بود

Доғи савдоашони биҷои лолаи ҳмро хуш аст

داغ سوداشان بجای لاله حمرا خوش است

эй ки хоҳии шӯри дарёи оби чашми мо ба байн

ای که خواهی شور دریا آب چشم ما به بین

Дарави лаъл аз хӯни дил дар қаъри ин дарё хуш аст

درّو لعل از خون دل در قعر این دریا خوش است

эй ки ҳастӣ мефурӯшӣ дар ҷаҳони ҷои ту хуш

ای که هستی میفروشی در جهان جای تو خوش

Бесару поёни кӯии нестиро ҷо хуш аст

بی سر و پایان کوی نیستی را جا خوش است

Ҳар кро чун файз ваҳшат бошад аз абнои даҳр

هر کرا چون فیض وحشت باشد از ابنای دهر

Гӯши баста лаб хамӯшу чашми нобӣно хуш аст

گوش بسته لب خموش و چشم نابینا خوش است