Моро збоғи ҳасани ту ҳасрати самар бас аст

ما را زباغ حسن تو حسرت ثمر بس است

Аз қулзуми ғами ту муҳаббати гуҳар бас аст

از قلزم غم تو محبت گهر بس است

Гулзор васл набӯд агар хори ғам хуш аст

گلزار وصل نبود اگر خار غم خوش است

Аз кишти умри ҳосили мо ӣнқадар бас аст

از کشت عمر حاصل ما اینقدر بس است

Дӯзах чаҳ ҳоҷатаст чу як оҳ баркашам

دوزخ چه حاجتست چو یک آه برکشم

Сӯзем поки сӯхтаро як шарар бас аст

سوزیم پاک سوخته را یک شرر بس است

Мизон чаҳ мекунем ҳисоб аз чаҳ медиҳем

میزان چه میکنیم حساب از چه میدهیم

Қонӯни ишқ ва карда мо дарназар бас аст

قانون عشق و کرده ما درنظر بس است

Соқӣ биор бода шикастем тавба ро

ساقی بیار باده شکستیم توبه را

Омад баҳор хӯрдани ғами ин қадар бас аст

آمد بهار خوردن غم این قدر بس است

То кӣ дарем пардаи номӯси зери далқ

تا کی دریم پردهٔ ناموس زیر دلق

Якбораи пардаи брФкним аз ҳазар бас аст

یکباره پرده برفکنیم از حذر بس است

Осӯда бош файз ки дар маҳшарати шафиъ

آسوده باش فیض که در محشرت شفیع

Савдои ишқ дар сарви оҳи саҳар бас аст

سودای عشق در سرو آه سحر بس است