Ишқи бичўни ту ёрб дар дили ман чун нишаст

عشق بیچون تو یارب در دل من چون نشست

Гавҳари рӯҳии покии байн чаҳ сон дар хӯн нишаст

گوهر روحی پاکی بین چه سان در خون نشست

Гашти оламро саропои ҷой гунҷоиш наёфт

گشت عالم را سراپا جای گنجایش نیافت

Ғирсҳрои дили ман зон дарин ҳомӯн нишаст

غیرصحرای دل من زان درین هامون نشست

ӣнқадар донам ки ҷо кардааст дар вайрона ам

اینقدر دانم که جا کرده است در ویرانه ام

наменадонам чун даромад аз куҷо ва чун нишаст

می ندانم چون درآمد از کجا و چون نشست

Подшоҳи ишқ бар малики хирад то даст ёфт

پادشاه عشق بر ملک خرد تا دست یافت

Маликро бигирифт сртои сари хирад берун нишаст

ملک را بگرفت سرتا سر خرد بیرون نشست

Ҳар хирадмандӣ ки бўӣӣ аз меишқаш шунид

هر خردمندی که بوئی از می عشقش شنید

Сар бсҳро дод ақлу паҳлавӣ маҷнӯн нишаст

سر بصحرا داد عقل و پهلوی مجنون نشست

Ҷӯйҳо аз чашми хўнборм равон шуд ҳар тараф

جویها از چشم خونبارم روان شد هر طرف

Ҳар ки наздик ман омад лоҷарам дар хӯн нишаст

هر که نزدیک من آمد لاجرم در خون نشست

Ашк то сар кард аз чашмам бадӯрам шуд муҳӣт

اشک تا سر کرد از چشمم بدورم شد محیط

Тираи оҳ аз синаам брхўост бргрдўн нишаст

تیره آه از سینه ام برخواست برگردون نشست

Чарх ҳар чанд аз тараҳҳуми меҳрбонӣ беш кард

چرخ هر چند از ترحم مهربانی بیش کرد

Гирди меҳнат бар сар ва рӯй дилам афзӯн нишаст

گرد محنت بر سر و روی دلم افزون نشست

Дар ғазал фикрӣ набояд кард чандон файз ро

در غزل فکری نباید کرد چندان فیض را

Маънӣ бархест то аз хотираш мавзун нишаст

معنی برخاست تا از خاطرش موزون نشست