Наимӣ ё ҷҳимии ҷаннатӣ эй ишқ ё дӯзах

نعیمی یا جحیمی جنتی ای عشق یا دوزخ

Шӯй гоҳе биҳишти ман шӯй гоҳе марои дӯзах

شوی گاهی بهشت من شوی گاهی مرا دوزخ

Чаҳ рӯй дӯсти бнмоӣии биҳишти онҷо чаҳ бинмоед

چه روی دوست بنمائی بهشت آنجا چه بنماید

Чаҳ сӯзӣ дар фироқ ӯ длмрои ҳбзои дӯзах

چه سوزی در فراق او دلمرا حبذا دوزخ

Гшоӣӣ чун дар васлами биҳишти нақд май байнам

گشائی چون در وصلم بهشت نقد می بینم

Чу бандии бррхми аиндршўди нақданин сродўзх

چو بندی بررخم ایندرشود نقداین سرادوزخ

Агар васласт агрҳҷрон ки дароад лиззатӣ дар ғам

اگر وصلست اگرهجران که دراد لذتی در غم

Мудом аз ишқи дрҷонм биҳиштӣ ҳаст ё дӯзах

مدام از عشق درجانم بهشتی هست یا دوزخ

Касе дидааст икҷўҳргҳии ҷинати шўдгаҳи нор

کسی دیده است یکجوهرگهی جنت شودگه نار

Дрўҳми ин буд ҳам он кҷоҷнти куҷои дӯзах

دروهم این بود هم آن کجاجنت کجا دوزخ

Тўбохўдозҳдодрҷнки вмни боҳардуи олами сулҳ

توباخودازهدادرجنک ومن باهردو عالم صلح

Мробошди ҷазои ҷинат туро бошад сазои дӯзах

مراباشد جزا جنت ترا باشد سزا دوزخ

Ғазаб чун ёбад астилотрои сӯзади бнқди ӣнҷо

غضب چون یابد استیلاترا سوزد بنقد اینجا

Вуҷӯди ту дрондм мешавад нақди онрои дӯзах

وجود تو درآندم میشود نقد آنرا دوزخ

ЧўФиз аз давлати ишқ аз ҳамаи олам буд розӣ

چوفیض از دولت عشق از همه عالم بود راضی

Гузар чун афканд бар пул шавад норши ҳавои дӯзах

گذر چون افکند بر پل شود نارش هوا دوزخ