Омад шабии хаёлаш дар садри сина ҷо кард

آمد شبی خیالش در صدر سینه جا کرد

Дар масҷиди харобии бтхонаҳ эй банно кард

در مسجد خرابی بتخانه‌ای بنا کرد

Аз дили бабради сабр ва аз ҷон гирифт ором

از دل ببرد صبر و از جان گرفت آرام

Аз сари рабӯди ҳуш ва дар сина корҳо кард

از سر ربود هوش و در سینه کارها کرد

Ҳарфии зи ишқами омухти зи он оташӣ бар афрӯхт

حرفی ز عشقم آموخت ز آن آتشی بر افروخت

Каз пой то серуми сӯхти баси шӯр ва Фтнҳо кард

کز پای تا سرم سوخت بس شور و فتنها کرد

Ҳам зуҳд кард ғорати ҳам риндӣу бсорт

هم زهد کرد غارت هم رندی و بصارت

Бо дайну дил чҳо кард бо хушк ватар чҳо кард

با دین و دل چها کرد با خشک و تر چها کرد

Гуфтӣ тараҳҳумӣ кун бар ҷони нотавонам

گفتی ترحمی کن بر جان ناتوانم

Гуфто ки ишқ ҳаргиз бахшед ёрҳо кард

گفتا که عشق هرگز بخشید یارها کرد

Ман шери масти ишқ дар бешаи фитода

من شیر مست عشق در بیشهٔ فتاده

Китар зи хушк ё трё ҳар зибр ҷудо кард

کی تر ز خشک یا تریا هرّ زبّر جدا کرد

Бо он Асои Мӯсоами он дам ки аждаҳо шуд

با آن عصای موسیم آن دم که اژدها شد

Фиръавну қаср ӯро як лаҳзаи з ибтидо кард

فرعون و قصر او را یک لحظه ز ابتدا کرد

Тӯфон Нӯҳ дидӣ чун шасти нақши куффор

طوفان نوح دیدی چون شست نقش کفار

Зон об ишқ бигузашт ағёрро фано кард

زان آب عشق بگذشت اغیار را فنا کرد

Файз ар ту марди ишқӣ аз дил бар орҳўӣӣ

فیض ار تو مرد عشقی از دل بر آرهوئی

Ҳўӣӣ ки чун бар ореи ҷонрои тавон фидо кард

هوئی که چون بر آری جانرا توان فدا کرد