Ёр омад аз дирами саҳарӣ дар фароз кард

یار آمد از درم سحری در فراز کرد

Бурқаъ гушӯд ва рӯй чу хуршед боз кард

برقع گشود و روی چو خورشید باز کرد

Ҳам бар дили шикаста дар хуррамии кушод

هم بر دل شکسته در خرمی گشاد

Ҳам бар равони хаста дар айш боз кард

هم بر روان خسته در عیش باز کرد

Аввали зи роҳи лутф дар омад ба дилбарӣ

اول ز راه لطف در آمد به دلبری

Охири рабӯд чун дилами оҳанг ноз кард

آخر ربود چون دلم آهنگ ناز کرد

Афтодамаш ба пои зи раҳи аҷзу масканат

افتادمش به پا ز ره عجز و مسکنت

Каф бар серуми ниҳоду маро сарфароз кард

کف بر سرم نهاد و مرا سرفراز کرد

Сӯии хазони умри хазони барадами он баҳор

سوی خزان عمر خزان بردم آن بهار

Сад дар биравем аз гули рухсор боз кард

صد در برویم از گل رخسار باز کرد

Гуфтам чаҳ мекунанд бадалҳои ошиқон

گفتم چه میکنند بدلهای عاشقان

Гуфт ончии боравону дили сайд боз кард

گفت آنچه باروان و دل صید باز کرد

Гуфтам ки мерасад бсрои пардаи қабул

گفتم که میرسد بسرا پردهٔ قبول

Гуфт онкӣ аз қабули касон эҳтироз кард

گفت آنکه از قبول کسان احتراز کرد

Гуфтам бикуна сари ҳақоиқ ки мерасад

گفتم بکنه سرّ حقایق که میرسد

Гуфто касе ки аз ду ҷаҳони ҷӯй боз кард

گفتا کسی که از دو جهان جوی باز کرد

По аз гилӣми хеши макаш кӣ тавон расед

پا از گلیم خویش مکش کی توان رسید

Дар гирди онкӣ бар ду ҷаҳон дар фароз кард

در گرد آنکه بر دو جهان در فراز کرد

Домони нигоҳи дору гиребон , наме тавон

دامان نگاه دار و گریبان، نمی‌توان

Бо остини кӯтаҳи дастӣ дароз кард

با آستین کوته دستی دراز کرد

Бигзор кибриёи з дар масканат дар о

بگذار کبریا ز در مسکنت در آ

Хотами бърши ҳам ба тазаррӯъ намоз кард

خاتم بعرش هم به تضرع نماز کرد

Ҳар ҷон гудоз ёфт зи сӯзӣу ҷони файз

هر جان گداز یافت ز سوزی و جان فیض

Дили бутаи муҳаббати ҷонон гудоз кард

دل بوتهٔ محبت جانان گداز کرد