Шӯридаи сҳроӣӣ дар хона чисон бошад

شوریدهٔ صحرائی در خانه چسان باشد

Аз ақл чу шуд бартари фарзона чисон бошад

از عقل چو شد برتر فرزانه چسان باشد

То нагзарад аз ҳастӣ дасташи надиҳади мастӣ

تا نگذرد از هستی دستش ندهد مستی

То ҷони надиҳад аз кафи ҷонона чисон бошад

تا جان ندهد از کف جانانه چسان باشد

Ишқ ар накунад масташ кӣ дӯст диҳад дасташ

عشق ار نکند مستش کی دوست دهد دستش

То менахурд зон кафи мастона чисон бошад

تا می نخورد زان کف مستانه چسان باشد

Майхона набошад сари лиззати надиҳади мастӣ

میخانه نباشد سر لذت ندهد مستی

Икдм чу тиҳӣ монад майхона чисон бошад

یکدم چو تهی ماند میخانه چسان باشد

Он ёр чу шуд ёраши бигусасти зи ағёраш

آن یار چو شد یارش بگسست ز اغیارش

Бо мардуми бегонаи ҳамхона чисон бошад

با مردم بیگانه همخانه چسان باشد

Онро ки кунад оқили ошиқ натавонад шуд

آنرا که کند عاقل عاشق نتواند شد

Ва онро ки кунад ошиқи фарзона чисон бошад

و آن را که کند عاشق فرزانه چسان باشد

Онро ки кунад дилшоди андӯҳ куҷо бинад

آن را که کند دلشاد اندوه کجا بیند

Онро ки кунад ободи вайрона чисон бошад

آنرا که کند آباد ویرانه چسان باشد

Онро ки кунад ёрӣ ҳаргиз накушуд хорӣ

آنرا که کند یاری هرگز نکشد خواری

Ва онро ки диҳад розии бегона чисон бошад

و آنرا که دهد رازی بیگانه چسان باشد

Онро ки кунад маҷнӯн аз ақл чаҳ дарёбад

آنرا که کند مجنون از عقل چه دریابد

Ва онро ки хирад бахшад девона чисон бошад

و آنرا که خرد بخشد دیوانه چسان باشد

Онро ки диҳад ишқии пинҳон натавонад кард

آنرا که دهد عشقی پنهان نتواند کرد

Гар парда науфтад зу афсона чаро бошад

گر پرده نیفتد زو افسانه چرا باشد

То дили набарди дилбар шурӣ нафитад дар сар

تا دل نبرد دلبر شوری نفتد در سر

Шӯр ар нафитад дар сари ғмхонаҳ чисон бошад

شور ار نفتد در سر غمخانه چسان باشد

Чун файз бова раҳи баради икҷръаҳ аз он мехӯрд

چون فیض باو ره برد یکجرعه از آن میخورد

Ҷузи ишқи рух ӯро кошона чисон бошад

جز عشق رخ او را کاشانه چسان باشد