Бӯеи з гулшанӣаст ба дили хорхори мо

بویی ز گلشنی است به‌دل خارخار ما

Бояд ки бушковади гулии охири зи хори мо

باید که بشکفد گلی آخر ز خار ما

Дар нақш ҳарнигор нигари нақши он нигор

در نقش هر نگار نگر نقش آن نگار

Гарчинигор ва нақш надораднигор мо

گرچه نگار و نقش ندارد نگار ما

Рафтам чу дар канораш аз ман канора кард

رفتم چو در کنارش از من کناره کرد

Кари худ канораи гиру дароради канори мо

کر خود کناره گیر و درآرد کنار ما

Кардем аз ду куни ғами дӯсти ихтиёр

کردیم از دو کون غم دوست اختیار

Бигирифт ихтиёри зи мо ихтиёри мо

بگرفت اختیار ز ما اختیار ما

Гавҳар ки ҳар чаҳ кам кунад аз мо суроғ кун

گوهر که هر چه کم کند از ما سراغ کن

Ҷоми ҷаҳони намои сети дил бе ғубори мо

جام جهان‌نما‌ست دل بی‌غبار ما

Моро баҳору сабзау гулзор дар дил аст

ما را بهار و سبزه و گلزار در دل است

Аз меҳри ҷон хазон напазирад баҳори мо

از مهر جان خزان نپذیرد بهار ما

Андӯҳи олимӣ ба дили худ гирифта ем

اندوه عالمی به‌دل خود گرفته‌ایم

Касеро ғубор кӣ расад аз раҳгузори мо

کسی را غبار کی رسد از رهگذار ما

Бар дӯши хеши бори ду олам ниҳода ем

بر دوش خویش بار دو عالم نهاده‌ایم

Кӣ дӯши кас гарон шавад аз бори бори мо

کی دوش کس گران شود از بار بار ما

Аз як шарор оҳ бисӯзем ҳар ду кун

از یک شرار آه بسوزیم هر دو کون

Ёрон ҳазар кунед зи сӯзи шарори мо

یاران حذر کنید ز سوز شرار ما

Рӯзии гул мурод бихоҳад шкФти файз

روزی گل مراد بخواهد شکفت فیض

Зини гиряҳои дидаи шаби зиндаи дори мо

زین گریه‌های دیدهٔ شب زنده‌دار ما