Аз сари азали парда ба буи ту кушоданд

از سر ازل پرده به بوی تو گشادند

Аввал дар эҷод биравӣ ту кушоданд

اول در ایجاد بروی تو گشادند

Омад чу ба бозори аёни дарҷи ҳақоиқ

آمد چو به بازار عیان درج حقایق

Аввали сари он ҳуққаи ббўӣ ту кушоданд

اول سر آن حقه ببوی تو گشادند

Офоқи пар аз ғолияи мшг хутан шуд

آفاق پر از غالیه مشگ ختن شد

Он дам ки сари турраи мӯӣ ту кушоданд

آن دم که سر طره موی تو گشادند

Саҳрои заминро ҳамаи айвон ту карданд

صحرای زمین را همه ایوان تو کردند

Дарҳои смўот биравӣ ту кушоданд

درهای سموات بروی تو گشادند

Амлоки ҳамаи ҷониби ту гӯш ниҳоданд

املاک همه جانب تو گوش نهادند

Афлоки ҳамаи чашми басӯи ту кушоданд

افلاک همه چشم بسوی تو گشادند

Анҷуми ҳамаи нур аз рухи зебои ту бурданд

انجم همه نور از رخ زیبای تو بردند

Бар оризи шаби турраи зи мӯӣ ту кушоданд

بر عارض شب طره ز موی تو گشادند

Аз бодаи ?ути арвоҳ чу икҷръаҳ чашиданд

از باده‌ات ارواح چو یکجرعه چشیدند

Ҷом аз ту гирифтанду сабуӣ ту кушоданд

جام از تو گرفتند و سبوی تو گشادند

Чун рӯй ту диданди назар аз ҳамаи бастанд

چون روی تو دیدند نظر از همه بستند

Нзоргёни пои бкўӣ ту кушоданд

نظارگیان پای بکوی تو گشادند

Акуони камари хизмати волои ту бастанд

اکوان کمر خدمت والای تو بستند

Абвоби саодат чу биравӣ ту кушоданд

ابواب سعادت چو بروی تو گشادند

Чун каъбаи мақсӯди ту будӣ ду ҷҳонро

چون کعبه مقصود تو بودی دو جهانرا

Он қофиларо роҳи басӯи ту кушоданд

آن قافله را راه بسوی تو گشادند

Аз чашмаи файзи азалии гашти равони файз

از چشمه فیض ازلی گشت روان فیض

Ин оби ҳаётӣ ки биҷавӣ ту кушоданд

این آب حیاتی که بجوی تو گشادند