Боло рӯем бас ки зондозаҳ гузаштем

بالاروی‌ام بس که زاندازه گذشته

Дар олами дил дар чаҳ шумораст дили мо

در عالم دل در چه شمارست دل ما

Бар тобаи ишқи ту брштнди дили мо

بر تابهٔ عشق تو برشتند دل ما

Бо дарду ғам ва ғусса сириштанд гули мо

با درد و غم و غصه سرشتند گل ما

Сад шукр бадаст омадаш ин ганҷи саодат

صد شکر به‌دست آمدش این گنج سعادت

Гар ишқи нмибўд чаҳ мекард дили мо

گر عشق نمی‌بود، چه می‌کرد دل ما؟

Деҳқони азали кишти дарин явми муҳаббат

دهقان ازل کشت درین بوم، محبت

Зон бар надиҳади ғайри балои обу гули мо

زان بر ندهد غیر بلا آب و گل ما

Грдрд набӯдӣ бача парварда шудӣ ҷон

گر درد نبودی به چه پرورده شدی جان؟

Ёди ту нмибўд чаҳ мекард дили мо

یاد تو نمی‌بود، چه می‌کرد دل ما؟

Гар орзӯии давлати васл ту набӯдӣ

گر آرزوی دولت وصل تو نبودی

Хотири бача хуш доштӣ аз хеши дили мо

خاطر به چه خوش داشتی از خویش دل ما؟

Эҳроми сайри кӯй ту бастем бар он хок

احرام، سر کوی تو بستیم بر آن خاک

Шояд ки шавад рехтаи хӯни бҳли мо

شاید که شود ریخته، خون بحل ما

Гар ҳалаи афв ту набошад ки бипушад

گر حلّه عفو تو نباشد که بپوشد

Берун наравад аз тани ҷони хаҷали мо

بیرون نرود از تن، جان خجل ما

Дорем умед аз карамаш варна зи тақсир

داریم امید از کرمش ورنه ز تقصیر

Тқсир нашуд зарраи файз аз қабл мо

تقسیر نشد ذرّهٔ فیض از قِبِل ما