Ман дар ӯ мизнми имрӯз , бошад во шавад

من در او میزنم امروز، باشد وا شود

Гар ту дории сабри зоҳид , бош то фардо шавад

گر تو داری صبر زاهد، باش تا فردا شود

Мизнм бар шамъи рӯйиши хешро парвонаи вор

میزنم بر شمع رویش خویش را پروانه‌وار

То бисӯзам дар ҷамолаши лои ман ало шавад

تا بسوزم در جمالش لای من الا شود

Оби чашм охир бихоҳад бурданам то кӯии дӯст

آب چشم آخر بخواهد بردنم تا کوی دوست

Қатраи қатра ҷамъ гардад оқибат дарё шавад

قطره قطره جمع گردد عاقبت دریا شود

Пуртӯй аз меҳри рӯят гар битобад бар замин

پرتوی از مهر رویت گر بتابد بر زمین

Бугзарад аз осмони арши бринш ҷо шавад

بگذرد از آسمان عرش برینش جا شود

Зулф агар аз рӯй чун хуршеди иксўи афканӣ

زلف اگر از روی چون خورشید یکسو افکنی

Аз фурӯғи нури рӯят ҳар ду олам ло шавад

از فروغ نور رویت هر دو عالم لا شود

Гар сабо аз зулфи мшгинт насимӣ оварад

گر صبا از زلف مشگینت نسیمی آورد

Ошиқонро мӯи бмўи ошуфта ва шайдо шавад

عاشقان را مو بمو آشفته و شیدا شود

Гар бмидони дасти ореи сӯии чавгон дар замон

گر بمیدان دست آری سوی چوگان در زمان

Сад ҳазорон гӯии сар аз ҳар тараф пайдо шавад

صد هزاران گوی سر از هر طرف پیدا شود

Аз ғилофи меҳри теғи қаҳр чун беруни кашӣ

از غلاف مهر تیغ قهر چون بیرون کشی

Баҳри сабқат дар миёни ошиқон ғавғо шавад

بهر سبقت در میان عاشقان غوغا شود

Чашми мастатгар назар бар нргсстони афканд

چشم مستت گر نظر بر نرگسستان افکند

Дидаи наргиси зи файзи он назар бино шавад

دیدهٔ نرگس ز فیض آن نظر بینا شود

Дар вуҷӯдаш кӣ тавонад кард шаки дигар касе

در وجودش کی تواند کرد شک دیگر کسی

Он даҳон нест ҳастатгар бҳрФӣ во шавад

آن دهان نیست هستت گر بحرفی وا شود

Носҳои айби ман бедил брсўоӣӣ макун

ناصحا عیب من بی‌دل برسوائی مکن

Ҳар касе кӯи ишқи варзади лоҷарам доно шавад

هر کسی کو عشق ورزد لاجرم دانا شود

Ҷон бихоҳӣ дод файзи охири ту дар савдоӣ ӯ

جان بخواهی داد فیض آخر تو در سودای او

Ореи ореи аҳли длрои сари дарин савдо шавад

آری آری اهل دلرا سر درین سودا شود